കനലെരിയും മനസ്സിനുള്ളിൽ
വഴിവിളക്കാകുമെൻ
പനിമതിയേ…..
മഴവില്ലിൻ
താരാട്ടുപാട്ടു കേട്ടു ഞാൻ
നീയെൻ കനവാണെന്നറിയവെ ,
ഒരു കടലാസുതോണിയായ്
പുനർഞ്ജനിക്കാൻ
ഉള്ളം കൊതിച്ചു.
ഗതിയേതെന്നറിയാതെ അലയുമ്പോഴും…
അകലെയെങ്ങോ
നിൻ മർമ്മരം കേട്ടു
കാറ്റിൻ കൈകളിൽ നാമൊരു കാവ്യമായ്.
കാലവും നമ്മെ മറന്നു പോകുന്ന
ഒരു തീരത്തണയാൻ കൊതിച്ചു ഞാൻ
ഉള്ളെഴുത്ത്
ഗോകുൽ എം കുമാർ
