ഡിസ്‌പ്ലേയിലെ ചുവന്ന ബാർ മിന്നിമിന്നി മറിഞ്ഞു. 3% ചാർജ്.
കൊച്ചി നഗരത്തെ മുക്കിക്കളയുമെന്ന മട്ടിൽ പെയ്യുന്ന കനത്ത കർക്കിടക മഴ പെയ്തിറങ്ങുകയാണ്. ഇടപ്പള്ളി ടോളിനടുത്തുള്ള ആ പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ വരാന്തയിൽ, ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുപ്പിൽ ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തുമ്പോൾ ആൽബിന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റെയിൻകോട്ടിനുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറിയ തണുപ്പുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല അത്; അവന്റെ കയ്യിലെ വൺപ്ലസ് ഫോണിലേക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് വന്ന ആ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ കണ്ടിട്ടായിരുന്നു.
അജ്ഞാതനായ ഏതോ ഒരു യൂസറിൽ നിന്നുള്ള ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഡയറക്ട് മെസ്സേജ് (DM). പ്രൊഫൈൽ പിക്ചറില്ല. പേരിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വെറുമൊരു ചിഹ്നം മാത്രം : Ø
അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ആ ചാറ്റ് ബോക്സ് തുറന്നു. ഒരു വീഡിയോ ഫയൽ ലോഡ് ആയി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനൊപ്പം താഴെ ഒരു ഒറ്റവരി സന്ദേശവും:
ഇത് കാണുക. എന്നിട്ട് നിന്റെ പേജിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുക. നാളെ രാവിലെ നീ ഉണരുമ്പോൾ ഈ കേരളം നിന്റെ കാൽക്കലുണ്ടാകും. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഫോളോവേഴ്‌സ്, പ്രശസ്തി, പണം… എല്ലാം. നീ ‘വൈറൽ’ ആകാൻ പോകുന്നു ആൽബിൻ.
ആൽബിൻ ഉമിനീരിറക്കി. അവനാകെ അന്തംവിട്ടുപോയി. തന്റെ പേര് ഈ അജ്ഞാതന് എങ്ങനെ അറിയാം? താൻ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി ഒരു മില്യൺ ഫോളോവേഴ്‌സ് ഉള്ള ഒരു വലിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർ ആകാൻ വേണ്ടി രാപ്പകലില്ലാതെ റീലുകൾ ഉണ്ടാക്കി കഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം ഇവനെങ്ങനെ മനസ്സിലായി?
വീഡിയോ ഡൗൺലോഡിംഗ് ശതമാനം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… 85%… 92%…
ഫോണിലെ ബാറ്ററി ബാർ ഇപ്പോൾ 2% ലേക്ക് വീണു. ഫോൺ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സ്വിച്ച് ഓഫ് ആകാം. ലോഡ് ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ വീഡിയോയുടെ തമ്പ്നെയിൽ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞുവന്നു.
അത് കണ്ടതും ആൽബിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അത് വെറുമൊരു വീഡിയോ ആയിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ചാനലുകളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന, ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ കാണാതായ ഒരു പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകളുടെ ദൃശ്യങ്ങളായിരുന്നു അത്! അവൾ ഏതോ ഒരു ഇരുണ്ട മുറിയിൽ കെട്ടിയിട്ട നിലയിലായിരുന്നു.
99%… 100%…വീഡിയോ പൂർണ്ണമായും ഡൗൺലോഡ് ആയിക്കഴിഞ്ഞു.
ഫോണിന്റെ സ്ക്രീൻ പെട്ടെന്ന് കറുത്തു ഇരുണ്ടു. Battery Empty. Shutting down…
ആ കറുത്ത സ്ക്രീനിൽ ആൽബിൻ സ്വന്തം മുഖം കണ്ടു. ഭയം കൊണ്ട് വിളറിവെളുത്ത, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കരിയർ മാറ്റാൻ പോകുന്ന ഒരു വലിയ ‘കിഴുക്കാംതൂക്കായ’ പ്രശസ്തിയുടെ തിളക്കമുള്ള ഒരു മുഖം.
റൂമിലെത്തി ഫോൺ ചാർജറിലേക്ക് കുത്തിവെക്കുമ്പോൾ ആൽബിന്റെ നെഞ്ച് ഒരു തറിയുടേത് പോലെ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കലൂരിലെ ആ ചെറിയ വാടകമുറിയിൽ അവന്റെ കൂടെയുള്ളവർ അപ്പോഴേക്കും ഉറങ്ങിയിരുന്നു. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം.
ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ ചുവന്ന വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു.
5%… 10%…
അവൻ ഫോൺ ഓൺ ചെയ്തു. വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തുറന്നപ്പോൾ ആ ഇൻബോക്സ് അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. ‘Ø’ എന്ന പ്രൊഫൈലിൽ നിന്നുള്ള ആ വീഡിയോ. അവൻ വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്തു. ഒൻപത് സെക്കൻഡ് മാത്രം നീളമുള്ള ക്ലിപ്പ്. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി.
പക്ഷേ, ആ ഭയത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു
ആൽബിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രശസ്തിയോടുള്ള ആർത്തി. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി താൻ ചെയ്ത തമാശ റീലുകൾക്കും ഡാൻസിനും കിട്ടിയത് വെറും ഇരുനൂറും മുന്നൂറും ലൈക്കുകൾ മാത്രം. ഓഫീസിലെ ബോസിന്റെ ചീത്തവിളിയും, ഡെലിവറി ബാഗിന്റെ ഭാരവും പേറി മടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു അവൻ.
ഒറ്റ ക്ലിക്ക്… ഒരൊറ്റ ക്ലിക്ക് കൊണ്ട് എല്ലാം മാറും. അവന്റെ ഉള്ളിലെ സാത്താൻ മന്ത്രിച്ചു.
അവൻ ആ വീഡിയോ ഗാലറിയിലേക്ക് സേവ് ചെയ്തു. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽസ് സെക്ഷൻ തുറന്നു. വരികളോ ഹാഷ്‌ടാഗുകളോ ഒന്നും അവൻ എഴുതിയില്ല.
വെറുമൊരു ഡോട്ട് ( . ) മാത്രം കാപ്ഷൻ നൽകി അവൻ ആ ‘SHARE’ ബട്ടണിൽ അമർത്തി.
Uploading…
ആ നിമിഷം, താൻ ഒരു വലിയ കെണിയിലേക്കാണ് നടന്നു കയറുന്നത് എന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ: 07:00 AM
മൊബൈലിന്റെ നിർത്താതെയുള്ള വൈബ്രേഷൻ കേട്ടാണ് ആൽബിൻ ഞെട്ടിയുണർന്നത്. ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത അവൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി നോക്കി. താൻ കാണുന്നത് സ്വപ്നമാണോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ?
നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാർ താഴേക്ക് നീക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം ഫോൺ ഹാങ്ങ് ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
Instagram: @alby_vlogs_
Followers: 142K (and counting…)
Likes: 890K
Comments: 45K
അവന്റെ ഇൻബോക്സ് നിറച്ചും മെസ്സേജുകളാണ്. മുൻപ് കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലാത്ത ആളുകൾ, വലിയ ഇൻഫ്ലുവൻസർമാർ, ചാനൽ റിപ്പോർട്ടർമാർ… എല്ലാവരും ഒരൊറ്റ ചോദ്യമേ ചോദിക്കുന്നുള്ളൂ:
ആരാണ് ആ പെൺകുട്ടി? ഈ വീഡിയോ നിനക്ക് എവിടുന്ന് കിട്ടി?
അവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു ബെഡിൽ ഇരുന്നു. തലയിൽ കൈവെച്ചു. പ്രശസ്തിയുടെ ആനന്ദം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഉരുകിപ്പോയി, പകരം വലിയൊരു ഭയം അവനെ മൂടി.
അപ്പോഴാണ് ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലേക്ക് ആ അജ്ഞാതന്റെ അടുത്ത മെസ്സേജ് വരുന്നത്:
അഭിനന്ദനങ്ങൾ ആൽബിൻ! നീ ഇപ്പോൾ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ട്രെൻഡിംഗ് ആണ്. പക്ഷേ കളി കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ഇനി ഞാൻ പറയുന്നതാണ് നിന്റെ അടുത്ത പോസ്റ്റ്. ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ വീഡിയോ ലീക്ക് ചെയ്തത് നീയാണെന്ന് സൈബർ സെല്ലിനും പോലീസിനും ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കും. അഞ്ച് മിനിറ്റ്… അതിനുള്ളിൽ അടുത്തത് വരും.
റൂമിന്റെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ ആൽബിൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. റോഡിന്റെ വശത്ത് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് വന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു!
പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ നീല വെളിച്ചം ജനൽച്ചില്ലിലൂടെ ആൽബിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറി. അവന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി. കട്ടിലിൽ കിടന്ന ഫോൺ വീണ്ടും വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ അത് വെപ്രാളത്തോടെ കയ്യിലെടുത്തു.
അജ്ഞാതനായ ‘Ø’-ൽ നിന്നുള്ള അടുത്ത സന്ദേശം എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അതിലൊരു ലൊക്കേഷൻ മാപ്പും പുതിയൊരു ഫയലുമുണ്ടായിരുന്നു.
പോലീസ് നിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു ആൽബിൻ. രക്ഷപ്പെടണമെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക. ദാ ഈ ലിങ്കിൽ കിടക്കുന്ന ഫയൽ നിന്റെ ഫോണിന്റെ മെമ്മറി കാർഡിലേക്ക് മാറ്റി, ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങുക. പോലീസിന്റെ കൈകളിൽ പെട്ടാൽ നിന്റെ ജീവിതം തീർന്നു.
അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ആ ഫയൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്ത് മെമ്മറി കാർഡിലേക്ക് മാറ്റി. അപ്പോഴേക്കും താഴത്തെ മെയിൻ ഗേറ്റ് ആരോ ശക്തമായി തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
റൂമിൽ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ ഉറക്ക പിച്ചിൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആൽബിൻ ഒട്ടും ചിന്തിച്ചില്ല; റെയിൻകോട്ടും ബാഗും ഫോണുമെടുത്ത് അവൻ റൂമിന്റെ പിന്നിലെ ഫയർ എസ്‌കേപ്പ് ഗോവണി വഴി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടി.
കനത്ത മഴ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ബൈക്ക് എടുക്കാൻ നിന്നാൽ പോലീസിന്റെ കണ്ണിൽപ്പെടും. അവൻ റോഡിലൂടെ ഓടാൻ തുടങ്ങി. ഫോൺ വീണ്ടും മിന്നിമറിഞ്ഞു. ഇത്തവണ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം മെസ്സേജ് ആയിരുന്നില്ല; ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്നുള്ള നേരിട്ടുള്ള വോയ്‌സ് കോളായിരുന്നു.
അവൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കാതിനോട് ചേർത്തു. അപ്പുറത്ത് കമ്പ്യൂട്ടറൈസ്ഡ് ആയ, വിചിത്രമായ ഒരു റോബോട്ടിക് ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്:
ഗുഡ് ബോയ്! നീ കൃത്യസമയത്ത് അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങി. ഇപ്പോൾ നീ നേരെ പോകേണ്ടത് കൊച്ചി മെട്രോയുടെ കലൂർ സ്റ്റേഷനിലേക്കാണ്. അവിടെ എട്ടാം നമ്പർ പില്ലറിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു കറുത്ത ഹെൽമെറ്റ് ഇരിപ്പുണ്ടാകും. അത് നീ എടുക്കണം. ഓർക്കുക, നിന്റെ ഫോൺ ക്യാമറയിലൂടെ ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നുണ്ട്. സ്മാർട്ട് ആകാൻ നോക്കിയാൽ കളി മാറും.
കലൂർ മെട്രോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഓടിക്കയറുമ്പോൾ ആൽബിന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. സ്റ്റേഷനിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോൺ വീണ്ടും തുടരെത്തുടരെ ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ചാനലുകളിൽ ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് വരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കാണാതായ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകളുടെ വീഡിയോ പുറത്തുവിട്ട കൊച്ചി സ്വദേശിയായ യുവാവ് ഒളിവിൽ. പ്രതിക്കായി പോലീസ് വലവീശി.
ന്യൂസ് സ്ക്രോളിംഗിൽ അവന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം പ്രൊഫൈൽ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു നിന്നു. സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന പലരും ഫോണിലേക്കും മാറി മാറി അവനെ നോക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവൻ തലയിലെ തൊപ്പി കൂടുതൽ താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.
അവൻ പതുക്കെ എട്ടാം നമ്പർ പില്ലറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അജ്ഞാതൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ അവിടെ ഒരു കറുത്ത ഹെൽമെറ്റ് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിനടിയിൽ ഒരു ചെറിയ തുണ്ട് കടലാസും.
അവൻ ആ ഹെൽമെറ്റും കടലാസും എടുത്തു. അതിൽ ഒരു ഫോൺ നമ്പർ മാത്രം കുറിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ ഒരു വാചകവും: പോലീസിനെ വിളിക്കരുത്, ഇവളെ മാത്രം വിളിക്കുക.
അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ആ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. മൂന്നാമത്തെ ബെല്ലിൽ മറുപുറത്ത് കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ഹലോ, ആരാണ്? മറുപുറത്ത് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു. ശാന്തമെങ്കിലും ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം.
ഞാൻ… ഞാൻ ആൽബിൻ ആണ്. എന്നെ ഒരു വലിയ കെണിയിൽ…
എനിക്കറിയാം ആൽബിൻ, അവൾ അവന്റെ വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. നിന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽ കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസ്സിലായി നീ പെട്ടതാണെന്ന്. ഞാൻ ദിയ. ഇൻഫോപാർക്കിൽ സൈബർ സെക്യൂരിറ്റി അനലിസ്റ്റ് ആണ്. നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെങ്കിലും ഉടനെ അവിടുന്ന് മാറ്. നിന്റെ ഫോൺ ലൊക്കേഷൻ ആ അജ്ഞാതൻ മാത്രമല്ല, സൈബർ സെല്ലും ട്രാക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ദിയ… അവൻ എന്നോട് ഈ ഹെൽമെറ്റ് എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു…
ആ ഹെൽമെറ്റിൽ ഒരുപക്ഷേ വോയ്‌സ് റെക്കോർഡറോ ജിപിഎസ് ട്രാക്കറോ ഉണ്ടാകും. നീ അത് ധരിക്കരുത്. ഉടൻ തന്നെ മെട്രോയിൽ കയറി ആലുവ ഭാഗത്തേക്ക് വാ. ട്രെയിനിൽ വെച്ച് ഫോൺ എയർപ്ലെയിൻ മോഡിലാക്ക്. അവൻ നിന്റെ ക്യാമറ വഴി നിന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നമുക്ക് ആദ്യം ആ ഡിജിറ്റൽ ചരട് പൊട്ടിക്കണം. വേഗം. ദിയ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ആൽബിൻ മെട്രോയുടെ ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറിലേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയതും, സ്റ്റേഷന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തിലൂടെ രണ്ട് സിവിൽ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ അകത്തേക്ക് കയറിവരുന്നതും അവൻ ഒരേസമയത്താണ് കണ്ടത്. അവരുടെ കണ്ണുകൾ സ്റ്റേഷനിലുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും മുഖത്തുകൂടി കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പെട്ടെന്ന് എയർപ്ലെയിൻ മോഡ് ഓൺ ചെയ്തു. ഫോൺ ബ്ലാങ്ക് ആയി. അതോടെ അജ്ഞാതനുമായുള്ള അവന്റെ ഒരേയൊരു കണക്ഷൻ മുറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, വില്ലൻ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും എന്ന ഭയം അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
ആൽബിൻ ഒട്ടും ആലോചിച്ചില്ല. കൈയിലിരുന്ന കറുത്ത ഹെൽമെറ്റ് തലയിലേക്ക് വെച്ച അവൻ, പോലീസുകാരുടെ നേരെ മുന്നിലൂടെ തികച്ചും സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ നടന്നു. ഹെൽമെറ്റിന്റെ കറുത്ത ഗ്ലാസ് അവന്റെ മുഖം പൂർണ്ണമായും മറച്ചിരുന്നു. പോലീസുകാർ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല; അവർ റെയിൻകോട്ട് ധരിച്ച മറ്റ് ചിലരെയായിരുന്നു തിരയുന്നത്.
അവൻ പതുക്കെ മെട്രോ ട്രെയിനിനുള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പറ്റി. ട്രെയിൻ നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്.
ഫോൺ എയർപ്ലെയിൻ മോഡിലാണ്. പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നു. ട്രെയിൻ ആലുവയിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഇരമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ‘Ø’ എന്ന ആ അജ്ഞാതൻ ആരാണ് ? ദിയയ്ക്ക് ഇവനെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ അറിയാം ?
ആലുവ മെട്രോ സ്റ്റേഷൻ: രാത്രി 08:15
ട്രെയിൻ ആലുവയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആൽബിൻ പുറത്തിറങ്ങി. സ്റ്റേഷന് പുറകിലെ ഇരുണ്ട പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ ഒരു കെടിഎം (KTM) ബൈക്കിൽ ഹെൽമെറ്റ് വെച്ച് ഒരാൾ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ആൽബിൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ ആ വ്യക്തി ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റി.
അത് ദിയയായിരുന്നു.
വേഗം കയറ്, ഇവിടെ അധികനേരം നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല, ദിയ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
അവൻ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ കയറി. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി ആലുവ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ കഫേയുടെ കോർണർ ടേബിളിൽ അവർ ഇരുന്നു. ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് ദിയ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി.
നിന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങ് തന്നേ, ദിയ ചോദിച്ചു.
ആൽബിൻ ഫോൺ നൽകി. അവൾ ഒരു കേബിൾ വഴി അത് ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് കണക്ട് ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ കോഡിംഗുകളുടെ ഒരു വലിയ നിര തന്നെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
നീ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ ആ വീഡിയോ അപ്‌ലോഡ് ചെയ്ത നിമിഷം തന്നെ നിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു ‘റാൻസംവെയർ ട്രോജൻ’ (Ransomware Trojan) ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ആൽബിൻ. നീ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്ത ആ ഫയൽ ഉണ്ടല്ലോ… അത് വെറുമൊരു ഫയലല്ല, ദിയയുടെ മുഖം ഗൗരവമുള്ളതായി.
പിന്നെന്താണ് അത്?ആൽബിൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
അത് ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രമുഖ സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ സെർവർ ഹാക്ക് ചെയ്ത് എടുത്ത കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ഡിജിറ്റൽ ഇടപാടുകളുടെ ഡാറ്റയാണ്. ആ അജ്ഞാതൻ നിന്റെ ഫോണിനെ ഒരു ‘പ്രോക്സി സെർവർ’ (Proxy Server) ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. അതായത്, ലോകത്ത് ഇരുന്ന് ഏതോ ഒരു ഹാക്കർ നടത്തുന്ന കൊള്ളയുടെ മുഴുവൻ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളും വന്ന് കിടക്കുന്നത് നിന്റെ ഐപി അഡ്രസ്സിലാണ്. പോലീസ് ട്രാക്ക് ചെയ്താൽ വില്ലൻ നീയാ കുറ്റവാളി നീയാ.
ആൽബിന്റെ തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. പ്രശസ്തിക്ക് വേണ്ടി താൻ ചെയ്ത ഒരു ചെറിയ കാര്യം അവനെ രാജ്യത്തെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ സൈബർ കൊള്ളക്കാരനാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ദിയയുടെ ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീൻ പെട്ടെന്ന് ചുവപ്പ് നിറമായി മാറിയത്. അതിൽ ഒരു വലിയ വാണിംഗ് സിഗ്നൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു : ACCESS DENIED. I AM WATCHING YOU.
ലാപ്ടോപ്പിന്റെ വെബ്ക്യാമറയുടെ ചെറിയ പച്ച വെളിച്ചം തനിയെ ഓൺ ആയി. ആ ക്യാമറയിലൂടെ ‘Ø’ കഫേയിലിരിക്കുന്ന ദിയയെയും ആൽബിനെയും തത്സമയം കാണുകയായിരുന്നു.
ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിൽ ഒരു പുതിയ സന്ദേശം ടൈപ്പ് ചെയ്യപ്പെട്ടു വന്നു:
ഹലോ ദിയ… നീ മിടുക്കിയാണ്. പക്ഷേ നിന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ ആയുസ്സ് ഇപ്പോൾ എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലാണ്. ആൽബിൻ… നീ ഫോൺ എയർപ്ലെയിൻ മോഡിലാക്കിയത് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതിന്റെ ശിക്ഷയായി, അടുത്ത 10 മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നിന്റെ അമ്മ താമസിക്കുന്ന വീടിന്റെ ലൊക്കേഷൻ ഞാൻ പോലീസിന് കൈമാറും. കൊലപാതകക്കേസിലെ പ്രതിക്ക് അഭയം നൽകിയതിന് നിന്റെ അമ്മ അകത്താകും.
ആൽബിൻ സീറ്റിൽ നിന്നും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ അമ്മ… തനിച്ച് നാട്ടിലെ വീട്ടിലാണ്.
“അമ്മ…” ആൽബിന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു. ഈ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ ചതിക്കുഴികളെക്കുറിച്ചോ പ്രശസ്തിയെക്കുറിച്ചോ ഒന്നുമറിയാത്ത, പത്തനാപുരത്തിനടുത്തുള്ള ആ പഴയ വീട്ടിൽ തനിച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ അമ്മയെ ഓർത്ത് അവന്റെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു.
ആൽബിൻ, പേടിക്കരുത്. അവൻ നിന്നെ മാനസികമായി തളർത്താൻ നോക്കുകയാണ്, ദിയ പെട്ടെന്ന് ലാപ്ടോപ്പിന്റെ സ്ക്രീൻ മടക്കി വെച്ചു.
വെബ്ക്യാമറയുടെ ആ പച്ച വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. നമ്മൾ കൊച്ചിയിൽ തുടരുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല. ഇവിടെ വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ലൊക്കേഷൻ വരെ അവൻ ട്രാക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും. നമുക്ക് എത്രയും വേഗം ഇവിടുന്ന് മാറണം.
എനിക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകണം ദിയ. അമ്മ തനിച്ചാണ്. പോലീസ് അവിടെ എത്തിയാൽ…
പോലീസ് അവിടെ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് നമ്മൾ എത്തണം. പക്ഷേ, ട്രെയിനിലോ ബസ്സിലോ പോയാൽ കൺട്രോൾ റൂമിൽ നിന്ന് മെസ്സേജ് പോകും. നമുക്ക് എന്റെ ബൈക്കിൽ പോകാം. എംസി റോഡ് (MC Road) വഴി പോയാൽ പുലർച്ചെയോടെ നമുക്ക് അവിടെത്താം, ദിയ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
അവർ കഫേയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി മഴയത്തേക്ക് ഓടി. ദിയ കെടിഎം ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ആൽബിൻ പിന്നിൽ കയറി. കൊച്ചി നഗരത്തിലെ ഫ്ലഡ്‌ലൈറ്റുകളെയും ക്യാമറകളെയും പിന്നിലാക്കി അവർ എംസി റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കനത്ത മഴയിൽ ബൈക്കിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചം മാത്രമായിരുന്നു അവർക്ക് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നത്.
പുലർച്ചെ 03:30 AM – പത്തനാപുരം, കൊല്ലം
ഏകദേശം നാല് മണിക്കൂറിലധികം നീണ്ട കഠിനമായ യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ അവർ ആൽബിന്റെ വീടിരിക്കുന്ന ആ ഗ്രാമപ്രദേശത്തേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു. റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾക്ക് നടുവിലൂടെയുള്ള ആ വിജനമായ റോഡിൽ വണ്ടി നിർത്തുമ്പോൾ ചുറ്റും കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞായിരുന്നു.
ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ ആൽബിൻ ശ്രദ്ധിച്ചു—അവന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വണ്ടി കിടക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അതൊരു പോലീസ് ജീപ്പ് ആയിരുന്നില്ല.
ഒരു കറുപ്പും ചുവപ്പും കലർന്ന ആഡംബര കാർ. അതിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റുകൾ കെടുത്തിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
പോലീസല്ല ദിയ… അത് മറ്റാരോ ആണ്,ആൽബിൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
അവർ ബൈക്ക് കുറച്ചുമാറ്റി ഒതുക്കി നിർത്തി, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ കാൽനടയായി വീടിന്റെ മുൻവശത്തേക്ക് നടന്നു. വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിലെ ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ ആൽബിന്റെ ചോര മരവിച്ചുപോയി.
അവന്റെ അമ്മ ഒരു കസേരയിൽ പേടിച്ചുവിറച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. അവർക്ക് മുന്നിൽ, കയ്യിലൊരു ലാപ്ടോപ്പും പിടിച്ച്, തികച്ചും ശാന്തനായി ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ അമ്മയോട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആൽബിൻ പതുക്കെ വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ എപ്പോഴും വെക്കാറുള്ള രഹസ്യ താക്കോൽ എടുത്ത് അവൻ വാതിൽ തുറന്നു. ദിയയും അവന്റെ തൊട്ടുപിന്നാലെ അകത്തേക്ക് കയറി.
അവർ കിച്ചണിലൂടെ പതുക്കെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലിരുന്ന ആ അപരിചിതൻ പെട്ടെന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി, തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
വെൽക്കം ഹോം, ആൽബിൻ! നീ കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ എത്തി. നിന്റെ ലൊക്കേഷൻ ഓഫ് ആണെങ്കിലും, ദിയയുടെ ബൈക്കിന്റെ ജിപിഎസ് ഹാക്ക് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് വെറും രണ്ട് മിനിറ്റേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ.
അയാൾ പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഇരുപത്തിയഞ്ചോ ഇരുപത്തിയാറോ വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന, തികച്ചും ഒരു സാധാരണ ഐടി ജീവനക്കാരന്റെ ലുക്കിലുള്ള ഒരു യുവാവ്.
ആരാണ് നീ ? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്? ആൽബിൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു.
എന്റെ പേര് അലൻ. പക്ഷേ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്ത് നീ എന്നെ വിളിച്ചത് ‘Ø’എന്നാണ്, അയാൾ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “നിന്നെ ഞാൻ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചതല്ല ആൽബിൻ. നീ തന്നെയാണ് നിന്റെ പ്രശസ്തിയോടുള്ള ആർത്തി കാരണം ഇതിലേക്ക് നടന്നു വന്നത്. എനിക്ക് എന്റെ ഈ വലിയ ബാങ്ക് തട്ടിപ്പ് പ്ലാൻ വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കാൻ സൈബർ സെല്ലിന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടാൻ പറ്റിയ ഒരു ‘ബലിയാടിനെ’ വേണമായിരുന്നു. അതിന് നിന്റെ അത്രയും പെർഫെക്റ്റ് ആയ വേറൊരു ചോയ്‌സ് ഇല്ലായിരുന്നു.
അലൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീൻ ആൽബിന് നേരെ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. അതിൽ ആ ബാങ്കിൽ നിന്നുള്ള തുക ട്രാൻസ്ഫർ ആകുന്നതിന്റെ കൗണ്ട്ഡൗൺ കാണാമായിരുന്നു. 90% പൂർത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞു.
ഇനി വെറും പത്ത് മിനിറ്റ്. ഈ പണം മുഴുവൻ എന്റെ വിദേശ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറും. അതോടെ കളി കഴിയും. നീയും നിന്റെ അമ്മയും ഈ തട്ടിപ്പിന്റെ പേരിൽ ജയിലിലാകും. ഞാൻ സുരക്ഷിതമായി ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടും,അലൻ പറഞ്ഞു.
ആൽബിൻ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ തരിച്ചുനിന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്ന ദിയയുടെ വിരലുകൾ അപ്പോഴും അവളുടെ ജാക്കറ്റിന്റെ പോക്കറ്റിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഡിജിറ്റൽ ഡിവൈസിൽ കമാൻഡുകൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അലന്റെ ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ ചിരിക്ക് മുന്നിൽ ആൽബിൻ തളർന്നുനിന്നെങ്കിലും, ദിയയുടെ തലച്ചോറ് അതിവേഗം പ്രവർത്തിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ജാക്കറ്റ് പോക്കറ്റിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന ‘റാസ്‌ബെറി പൈ’ (Raspberry Pi) അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു വൈഫൈ ജാമർ (Wi-Fi Jammer) ഡിവൈസിന്റെ ബട്ടൺ പതുക്കെ അമർത്തി.
പെട്ടെന്ന്, ഹാളിൽ ഇരുന്ന അലന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലെ ഇന്റർനെറ്റ് കണക്ഷൻ കട്ടായി. സ്ക്രീനിൽ Connection Lost എന്ന ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു. ബാങ്ക് ട്രാൻസ്ഫറിന്റെ കൗണ്ട്ഡൗൺ 94%-ൽ വെച്ച് നിശ്ചലമായി.
വാട്ട് ദ…അലൻ ഞെട്ടലോടെ ലാപ്ടോപ്പിന്റെ കീബോർഡിൽ വിരലുകൾ തട്ടാൻ തുടങ്ങി. എന്താ പറ്റിയത് ? ഇവിടുത്തെ നെറ്റ്‌വർക്ക് റേഞ്ച് പോയോ?
റേഞ്ച് പോയതല്ല അലൻ, ഞാൻ നിന്റെ വൈഫൈ സിഗ്നൽ ജാം ചെയ്തതാണ്, ദിയ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ആ ചെറിയ ഡിവൈസ് പുറത്തെടുത്തു കാണിച്ച് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു. നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ ഇപ്പോൾ ഇന്റർനെറ്റ് ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് ആ ബാങ്ക് തട്ടിപ്പ് പൂർത്തിയാക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല.
അലന്റെ മുഖത്തെ ചിരി പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ദിയയെ നോക്കി. നീ വിചാരിച്ചതിലും വലിയ കളിക്കാരിയാണല്ലേ? പക്ഷേ നീ ഒരു കാര്യം മറന്നു. ഈ വീടിന് ചുറ്റും എന്റെ ആളുകളുണ്ട്. വെറുമൊരു അഞ്ച് മിനിറ്റ്… ഈ ജാമർ ഓഫ് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഇവിടെ തീർക്കേണ്ടി വന്നാൽ പോലും ഞാൻ അത് ചെയ്യും.
അലൻ തന്റെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് കൈയിട്ടു. ഒരുപക്ഷേ അവൻ ഒരു ആയുധമായിരിക്കാം തിരയുന്നത്.
ആൽബിൻ… അവനെ ലാപ്ടോപ്പിൽ തൊടാൻ സമ്മതിക്കരുത്.ദിയ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
അതുവരെ ഭയന്നു നിന്നിരുന്ന ആൽബിന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം ഇരച്ചുകയറി. തന്റെ അമ്മയുടെ ജീവനും സ്വന്തം ഭാവിയും അപകടത്തിലാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ മാറ്റിമറിച്ചിരുന്നു. അലൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കൈ പുറത്തെടുക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ആൽബിൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് അവനെ ശക്തമായി പിന്നിലേക്ക് തള്ളി.
അലൻ കസേരയോടെ കൂടെ ഹാളിലെ മേശയിലേക്ക് മറിഞ്ഞുവീണു. ആ വീഴ്ചയിൽ അവന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചുപോയി.
അമ്മേ, വേഗം അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് മാറിക്കോ. ആൽബിൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പേടിച്ചുവിറച്ച അമ്മ വേഗം റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വാതിലടച്ചു.
നിലത്തുനിന്ന് അലൻ ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ സ്വിച്ച്ബ്ലേഡ് (Switchblade) ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് നിവർത്തിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ‘ക്ലിക്ക്’ ശബ്ദം ആ ഹാളിൽ ഭീതി പടർത്തി.
എന്റെ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ പ്ലാൻ നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നോടാ? അലൻ ആൽബിന് നേരെ ആഞ്ഞു വെട്ടി.
ആൽബിൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയെങ്കിലും അവന്റെ റെയിൻകോട്ടിന്റെ ഒരു വശം ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് കീറിപ്പോയി. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം കനത്തു. കാറ്റിന്റെ വേഗത കൂടി.
അതേസമയം, നിലത്തു കിടന്ന ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ദിയ പതുക്കെ നീങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. ജാമർ ഓൺ ആണെങ്കിലും, ലോക്കൽ ആയി ആ ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്ന് അലന്റെ ലൊക്കേഷനും ബാങ്ക് ഐഡിയും അടങ്ങുന്ന ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകൾ ഒരു പെൻഡ്രൈവിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യുകയായിരുന്നു അവളുടെ ലക്ഷ്യം.
പക്ഷേ, അലൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൻ ആൽബിനെ തള്ളിമാറ്റി ദിയയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.ആ ലാപ്ടോപ്പിൽ തൊട്ടാൽ നീ തീരും.
അലൻ ദിയയ്ക്ക് നേരെ ആഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ ആ സെക്കൻഡിൽ ആൽബിൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. ഹാളിലെ കോർണർ ടേബിളിലിരുന്ന ആ കനത്ത മൺപാത്രം അവൻ കൈക്കലാക്കി അലന്റെ തലയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. മൺപാത്രം അലന്റെ തോളിൽ തട്ടി പൊട്ടിത്തെറിച്ചതോടെ അവൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് വീണു. സ്വിച്ച്ബ്ലേഡ് അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുപോയി.
ദിയ, വേഗം.ആൽബിൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ദിയ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ നിലത്തു കിടന്ന ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് പെൻഡ്രൈവ് കുത്തിക്കയറ്റി. അവളുടെ വിരലുകൾ കീബോർഡിൽ പാഞ്ഞു. അലന്റെ ബാങ്ക് ഡാറ്റയും ഹാക്കിംഗ് ലോഗുകളും പെൻഡ്രൈവിലേക്ക് കോപ്പി ആകാൻ തുടങ്ങി. 20%… 45%… 70%…
പക്ഷേ, അപ്പോഴാണ് വീടിന് പുറത്തുനിന്നും കാറുകളുടെ ഡോറുകൾ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ ആൽബിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വീണ്ടും കൂടി. അലന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റ് രണ്ട് ഗുണ്ടകൾ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വീടിന്റെ നേരെ നടന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ കൈകളിൽ ഇരുമ്പ് വടികളുണ്ടായിരുന്നു.
ദിയ, പുറത്ത് വേറെ ആളുകൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. വേഗം ഇറങ്ങണം.ആൽബിൻ പരിഭ്രാന്തിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഒരു മിനിറ്റ് ആൽബിൻ… ഇത് 100% ആകണം. ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് തെളിവില്ല!” ദിയ ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു. 90%… 95%… 100% കഴിഞ്ഞു.
അവൾ പെൻഡ്രൈവ് ഊരിയെടുത്ത് ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു. അതേസമയം, നിലത്തു കിടന്ന അലൻ പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ തലയിലെ ചോര തുടച്ചുകൊണ്ട് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. “നിങ്ങൾ ഇനി ഇവിടുന്ന് ജീവനോടെ പുറത്തുപോകില്ലെടാ…”
മുൻവശത്തെ വാതിൽ ആരോ ശക്തമായി ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആൽബിൻ വേഗം അകത്തെ മുറിയിൽ ചെന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചു. “അമ്മേ, വാതിൽ തുറക്ക്. നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് മാറണം!”
അമ്മ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോഴേക്കും മുൻവാതിൽ തകർത്ത് ആ രണ്ട് ഗുണ്ടകൾ അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയിരുന്നു. അവർക്ക് മുന്നിൽ അലൻ ചോരയൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ നിന്നു.ആ പെണ്ണിന്റെ കയ്യിൽ പെൻഡ്രൈവ് ഉണ്ട്. അവരെ രണ്ടുപേരെയും തീർത്തേക്ക്. ലാപ്ടോപ്പ് ഇങ്ങ് എടുത്തേ.അലൻ അലറി.
ഹാളിൽ വലിയൊരു അടിപിടിക്ക് കളമൊരുങ്ങി. ഒരു വശത്ത് ഇരുമ്പ് വടിയുമായി വരുന്ന ഗുണ്ടകൾ, മറുവശത്ത് അമ്മയെയും ദിയയെയും രക്ഷിക്കാൻ ജീവൻ പണയം വെക്കാൻ തയ്യറായി നിൽക്കുന്ന ആൽബിൻ.
അവൻ ഹാളിലെ കസേര എടുത്ത് മുന്നിൽ നിന്ന ഗുണ്ടയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. വടിയുമായി അടുത്തയാൾ ദിയയ്ക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. ആൽബിൻ അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മറ്റൊരു വടിയടി അവന്റെ തോളിൽ ശക്തമായി പതിച്ചു. അവൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് വീണു.
ആൽബിൻ..ദിയയും അമ്മയും ഒരേസമയം നിലവിളിച്ചു.
ഗുണ്ടകൾ അവരെ വളഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ഇനി ഒരു വഴിയുമില്ലെന്ന് തോന്നിയ ആ നിമിഷം, വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി മൂന്ന് വണ്ടികൾ ലൈറ്റുകൾ മിന്നിച്ചുകൊണ്ട് ഇരച്ചുകയറി വന്നു! ടയറുകൾ റബ്ബർ തറയിൽ ഉരസുന്ന വലിയ ശബ്ദം കേട്ടു.
അത് പോലീസായിരുന്നില്ല. വണ്ടികളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് ക്യാമറകളും മൈക്കുകളുമായി വന്ന ചാനൽ റിപ്പോർട്ടർമാരും ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടവുമായിരുന്നു.
അലന്റെ ഗുണ്ടകൾ വടികളുമായി ആൽബിന് നേരെ അടുത്ത നിമിഷമാണ് മുറ്റത്തേക്ക് ചാനൽ വണ്ടികളും ആളുകളും ഇരച്ചുകയറിയത്. ഹാളിൽ ലൈറ്റുകൾ മിന്നിമറിഞ്ഞു. ക്യാമറകളുടെ ഫ്ലാഷുകൾ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചതോടെ ഗുണ്ടകൾ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി.
എന്താ… എന്താ ഈ നടക്കുന്നത്?” അലൻ ചോരയൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി അന്തംവിട്ടു.
തറയിൽ നിന്നും വേദനയോടെ എഴുന്നേറ്റ ആൽബിനും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അവൻ ദിയയെ നോക്കി. ദിയയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ ഒരു വിജയച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു.
നീ വിചാരിച്ചോ അലൻ, നമ്മൾ നിന്റെ ഭീഷണി കേട്ട് വെറുതെ പേടിച്ച് ഓടുകയാണെന്ന് ? ദിയ ഫോൺ സ്ക്രീൻ അവന് നേരെ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഞാൻ മെട്രോ ട്രെയിനിൽ വെച്ച് നിന്റെ റാൻസംവെയർ ലിങ്ക് ബ്രേക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിന്റെ ഐപി അഡ്രസ്സും ഒറിജിനൽ ലൊക്കേഷനും എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നു. നീ എന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് ഹാക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ, ഞാൻ തിരിച്ച് നിന്റെ സിസ്റ്റത്തിൽ ഒരു ‘റിവേഴ്സ് ട്രാക്കർ’ (Reverse Tracker) ഇട്ടു.
അവൾ ആൽബിനെ നോക്കി തുടർന്നു: എംസി റോഡ് വഴി നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഈ വിവരങ്ങളെല്ലാം കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ ചാനലുകളുടെ ക്രൈം റിപ്പോർട്ടർമാർക്കും സൈബർ സെല്ലിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും കൈമാറിയിരുന്നു. കാണാതായ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മകളുടെ വീഡിയോയ്ക്ക് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ മാസ്റ്റർമൈൻഡ് പത്തനാപുരത്തെ ഒരു വീട്ടിലുണ്ട് എന്ന ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് അരമണിക്കൂർ മുൻപേ ചാനലുകളിൽ വരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു ആൽബിൻ.
അലന്റെ മുഖം വിളറിവെളുത്തു. അവന്റെ ഫോൺ തുടരെത്തുടരെ ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. വെളിയിൽ ജനക്കൂട്ടം വീട് വളയുന്ന ബഹളം കേൾക്കാം. ചാനൽ ക്യാമറകൾ ജനലിലൂടെ ഹാളിലെ രംഗങ്ങൾ തത്സമയം റെക്കോർഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ഷട്ട് ദ ഡോർ.വാതിൽ അടയ്ക്കെടാ.അലൻ ഗുണ്ടകളോട് അലറി.
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. മുറ്റത്ത് മറ്റൊരു വണ്ടിയുടെ സൈറൺ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ഇത്തവണ അത് പോലീസായിരുന്നു. പത്തനാപുരം സ്റ്റേഷനിലെ ഇൻസ്പെക്ടറും സംഘവും തോക്കുകളുമായി വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.
കൈകൾ മുകളിലേക്ക് പൊക്കൂ.ആരും അനങ്ങിപ്പോകരുത്.ഇൻസ്പെക്ടർ അലന് നേരെ തോക്ക് ചൂണ്ടി. ഗുണ്ടകൾ കൈകൾ വായുവിൽ ഉയർത്തി നിലത്തു കിടന്ന വടികൾ താഴെയിട്ടു.
പോലീസ് അലനെയും കൂട്ടരെയും വളഞ്ഞപ്പോൾ, ചാനൽ റിപ്പോർട്ടർമാർ മൈക്കുകളുമായി ആൽബിന്റെയും ദിയയുടെയും അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. ക്യാമറകൾക്ക് മുന്നിൽ ആൽബിൻ ആദ്യമായി ഒരു കുറ്റവാളിയായല്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ അന്താരാഷ്ട്ര സൈബർ കൊള്ളയെയും ബ്ലാക്ക്‌മെയിലിംഗിനെയും ധീരമായി നേരിട്ട ഒരു ‘റിയൽ ഹീറോ’ ആയിട്ടാണ് നിന്നത്.
റിപ്പോർട്ടർ ആൽബിന് നേരെ മൈക്ക് നീട്ടി:
ആൽബിൻ, ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് നിങ്ങളെ കെണിയിലാക്കാൻ നോക്കിയ ഒരു വലിയ മാഫിയയെയാണ് നിങ്ങൾ തകർത്തത്. ഈ നിമിഷത്തിൽ വായനക്കാരോടും പ്രേക്ഷകരോടും എന്താണ് പറയാനുള്ളത്?
ആൽബിൻ ഒരു നിമിഷം ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അക്കൗണ്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഫോളോവേഴ്‌സിന്റെ എണ്ണം മില്യൺ കടന്ന് കുതിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ, ആ നമ്പറുകളേക്കാൾ അവന് വലുത് തന്റെ ഒപ്പമുള്ള ദിയയുടെ സുരക്ഷിതത്വവും, അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഭയന്നുനിൽക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖവുമായിരുന്നു.
റിപ്പോർട്ടറുടെ മൈക്കിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആൽബിന്റെ ഫോൺ വീണ്ടും വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ ആയിരുന്നില്ല അത്. ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞത് ഒരു വിദേശ നമ്പറായിരുന്നു.
ചാനൽ ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നും പതുക്കെ മാറി അവൻ ആ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കാതിനോട് ചേർത്തു.
മറുപുറത്ത് നിന്ന് തികച്ചും ശാന്തമായ, എന്നാൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം കേട്ടു—മലയാളത്തിലായിരുന്നു സംസാരം.
അഭിനന്ദനങ്ങൾ ആൽബിൻ. നീ വിചാരിച്ചതിലും സ്മാർട്ട് ആണ്. അലനെപ്പോലൊരു വിഡ്ഢിയെ പോലീസിന് എറിഞ്ഞു കൊടുത്ത് നീ ഹീറോ ആയല്ലേ ? പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നീ മറന്നുപോയി. നീ ദിയയുടെ പെൻഡ്രൈവിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്ത ആ ബാങ്ക് ഡാറ്റ ഉണ്ടല്ലോ… അതിൽ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖരായ പത്ത് രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെയും ബിസിനസ്സുകാരുടെയും കള്ളപ്പണ ഇടപാടുകളുടെ വിവരങ്ങളുണ്ട്. നീ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഹാക്കറുടെ കയ്യിൽ നിന്നല്ല ആ തെളിവുകൾ മോഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്… ഈ നാട് ഭരിക്കുന്ന വമ്പന്മാരുടെ രഹസ്യങ്ങളാണ് നിന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്നത്.
ആൽബിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൻ ദൂരെ പോലീസ് ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അലനെ നോക്കി. അലൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി ആൽബിനെ നോക്കി നിഗൂഢമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവനൊരു വെറും പാവ മാത്രമായിരുന്നു.
ആരാണ് നിങ്ങൾ? എന്തിനാണ് എന്നെ ഇതിലേക്ക്… ആൽബിൻ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
എന്റെ പേര് നീയറിയേണ്ടതില്ല. ആ പെൻഡ്രൈവ് നിന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം പോലീസും ഭരണകൂടവും നിന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഒളിച്ചോടാൻ നോക്കണ്ട. കളി ഇപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശരിക്കും തുടങ്ങിയത്. വെൽക്കം ടു ദ റിയൽ ഗെയിം, ആൽബിൻ.
കോൾ കട്ടായി.
ആൽബിൻ ഞെട്ടലോടെ ദിയയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ചാനലുകാരും പോലീസുകാരും ഹാളിൽ തിരക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവൻ ദിയയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, ദിയ… നമ്മൾ ജയിച്ചിട്ടില്ല. നമ്മൾ ഇതിലും വലിയൊരു കെണിയിലേക്കാണ് വീണിരിക്കുന്നത്. ആ പെൻഡ്രൈവ്… അത് വെറുമൊരു ബാങ്ക് തട്ടിപ്പിന്റെ തെളിവല്ല.
ദിയയുടെ മുഖത്തെ വിജയാഹ്ലാദം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായി. അവൾ പോക്കറ്റിലെ പെൻഡ്രൈവിലേക്ക് കൈവെച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും ഇൻസ്പെക്ടർ അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു. ആൽബിൻ, ദിയ… നിങ്ങളുടെ മൊഴി രേഖപ്പെടുത്തണം. കൂടെ ആ ലാപ്ടോപ്പും തെളിവുകളും സൈബർ സെല്ലിന് കൈമാറാൻ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വരണം.
ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ആജ്ഞാപിത ശൈലിയിലുള്ള സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ആൽബിന് മനസ്സിലായി—തൊട്ടുമുമ്പ് ഫോണിൽ സംസാരിച്ച സ്ത്രീ പറഞ്ഞത് നൂറു ശതമാനം സത്യമാണ്. പോലീസുകാർ വന്നിരിക്കുന്നത് തങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ആ തെളിവുകൾ ഇല്ലാതാക്കാനാണ്.
പോലീസ് ജീപ്പിന് പിന്നാലെ തങ്ങളുടെ ബൈക്കിൽ വരാൻ ഇൻസ്പെക്ടർ അനുവാദം തന്നത് ഭാഗ്യമായി. പക്ഷേ, പത്തനാപുരം സ്റ്റേഷനിലേക്കുള്ള യാത്രയിലുടനീളം ആൽബിന്റെ കൈകൾ ബൈക്കിന്റെ ഹാൻഡിലിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദിയ പുറകിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ അടിയന്തരമായി ടൈപ്പ് ചെയ്യുകയാണ്.
ആൽബിൻ, ആ വിദേശ നമ്പറിൽ നിന്ന് വന്ന കോളിന്റെ ലൊക്കേഷൻ ട്രേസ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ നോക്കി. അത് മാസ്ക് ചെയ്ത ഐപി (Masked IP) ആണ്. തിരുവനന്തപുരം ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിന്റെ പരിസരത്തുനിന്നാണ് ആ സിഗ്നൽ വരുന്നത്,ദിയ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ഈ പെൻഡ്രൈവിലുള്ളത് സാധാരണക്കാരുടെ പണമല്ല… വമ്പന്മാരുടെ കള്ളപ്പണ ശൃംഖലയാണ്.
സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അന്തരീക്ഷം മാറിമറിഞ്ഞിരുന്നു. ചാനലുകാരെ ആരെയും അകത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചില്ല. അലനെയും കൂട്ടരെയും മറ്റൊരു മുറിയിലേക്ക് മാറ്റി. ഇൻസ്പെക്ടർ ആൽബിനെയും ദിയയെയും തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് വിളിച്ചു.
മേശപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന ആൽബിന്റെ വൺപ്ലസ് ഫോൺ ഇൻസ്പെക്ടർ കയ്യിലെടുത്തു. ആൽബിൻ, ദിയ… നിങ്ങൾ ചെയ്തത് വലിയൊരു കാര്യമാണ്. പക്ഷേ, കേസ് ഡയറി കൃത്യമാകണം. അലന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ കോപ്പി ചെയ്ത ഡാറ്റ അടങ്ങിയ ആ പെൻഡ്രൈവ് ഇങ്ങ് തന്നേക്കൂ. ഇൻസ്പെക്ടറുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ തിടുക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
ദിയ പതുക്കെ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പെൻഡ്രൈവ് പുറത്തെടുത്തു. പക്ഷേ, അവൾ അത് മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുന്നതിന് മുൻപ്, ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ വന്നു.
സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ടതും ഇൻസ്പെക്ടർ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് സല്യൂട്ട് അടിച്ചു. ശരി സാർ… അതെ സാർ, പ്രതികൾ എന്റെ കസ്റ്റഡിയിലുണ്ട്. ആ തെളിവുകൾ… അതെ സാർ, ഇപ്പോൾ തന്നെ നശിപ്പിച്ചേക്കാം. ആൽബിനെയും പെൺകുട്ടിയെയും സൈബർ തട്ടിപ്പിലെ കൂട്ടുപ്രതികളാക്കി റിമാൻഡ് ചെയ്യാം സാർ.
ഇൻസ്പെക്ടർ മറുപുറത്തുള്ള ആളോട് സംസാരിക്കുന്നത് താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും, ആ ക്യാബിനിലെ നിശബ്ദതയിൽ ആൽബിനും ദിയയ്ക്കും അത് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. മേലധികാരിയുടെ ഓർഡർ അനുസരിച്ച് ആ തെളിവുകൾ ഇല്ലാതാക്കാനും തങ്ങളെ ജീവനോടെ ജയിലിലടയ്ക്കാനുമാണ് പോലീസിന്റെ പ്ലാൻ.
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് തിരിഞ്ഞ ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ഭാവം ക്രൂരമായി മാറിയിരുന്നു. പെൻഡ്രൈവ് ഇങ്ങോട്ട് തരു ദിയാ…അയാൾ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ആൽബിൻ ഒരു നിമിഷം ദിയയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവൾ അവന് ഒരു ചെറിയ സിഗ്നൽ നൽകി.
തരാം സാർ…എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദിയ പെൻഡ്രൈവ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെക്കാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ, മനഃപൂർവ്വം അവളുടെ കൈ തട്ടി അത് ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ചായക്കപ്പിലേക്ക് വീണു.
ഹേയ്.എന്താടോ ഇത് ?ഇൻസ്പെക്ടർ ദേഷ്യത്തോടെ ചായക്കപ്പിലേക്ക് കൈയിട്ടു.
ആ സെക്കൻഡിന്റെ പകുതിയിൽ ആൽബിൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന തന്റെ ഫോണും ദിയയുടെ ലാപ്ടോപ്പും ഒറ്റ വലിക്ക് കയ്യിലെടുത്തു. ദിയാ ഓടിക്കോ.അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
അവർ രണ്ടുപേരും ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് സ്റ്റേഷന്റെ ഹാളിലേക്ക് ഓടി. പുറത്ത് ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് പോലീസുകാർ അവരെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആൽബിൻ അവരെ തള്ളിമാറ്റി. പുറത്ത് കനത്ത മഴ തുടരുകയാണ്. അവർ നേരെ ദിയയുടെ കെടിഎം ബൈക്കിലേക്ക് ചാടിക്കയറി.
പിടിക്കവന്മാരെ.വണ്ടി വിടരുത്.ഇൻസ്പെക്ടർ തോക്കുമായി സ്റ്റേഷന് പുറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു.
ദിയ ബൈക്ക് ആക്സിലറേറ്റ് ചെയ്തു. ടയറുകൾ ചെളിയിൽ ഉരസി പാഞ്ഞുപോയി. പിന്നിൽ നിന്നും ഇൻസ്പെക്ടർ വായുവിലേക്ക് വെടിയുതിർക്കുന്ന ശബ്ദം മഴയുടെ ഗർജ്ജനത്തിനിടയിലും അവർ കേട്ടു.
നിയമത്തിന്റെ കാവൽക്കാർ ഇപ്പോൾ അവരുടെ ശത്രുക്കളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കയ്യിൽ ഒരു പെൻഡ്രൈവുമുണ്ട്—യഥാർത്ഥ പെൻഡ്രൈവ് ചായക്കപ്പിൽ വീണതല്ല, അത് ദിയയുടെ ജാക്കറ്റിന്റെ രഹസ്യ പോക്കറ്റിൽ സുരക്ഷിതമായിരുന്നു.ചായയിൽ വീണത് വെറുമൊരു ഡമ്മി ഡിവൈസ് മാത്രമായിരുന്നു.
എംസി റോഡിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവർ വണ്ടി പായിക്കുമ്പോൾ, ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്ന ചോദ്യം അവരുടെ മുന്നിൽ വലിയൊരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിന്നു.
പുലർച്ചെ നാലര മണിയായിട്ടും കനത്ത ഇരുട്ടും മഴയും എംസി റോഡിനെ മൂടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. കെടിഎം ബൈക്കിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചം മാത്രമാണ് മുന്നോട്ടുള്ള വഴി കാട്ടിയത്. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തങ്ങളെ തടയാൻ പോലീസിന്റെയോ വമ്പന്മാരുടെയോ വണ്ടികൾ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാം.
ആൽബിൻ, ദിയയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു അലേർട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്.പുറകിലിരുന്ന ദിയ മഴയത്ത് ബഹളം വെച്ചു.
സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ ചെക്ക്‌പോസ്റ്റുകളിലും നമ്മുടെ ബൈക്കിന്റെ നമ്പർ ഫ്ലാഷ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവർ നമ്മളെ ‘ഹൈജാക്കർമാർ’ (Hijackers) എന്ന രീതിയിലാണ് തിരയുന്നത്. മെയിൻ റോഡ് വഴി പോയാൽ നമ്മൾ പെടും.
നമുക്ക് റോഡ് മാറ്റാം ദിയാ,ആൽബിൻ ഹാൻഡിൽ തിരിച്ചു. അവൻ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കണ്ടു വളർന്ന സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഇടവഴികളിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു.
പത്തനാപുരത്തുനിന്ന് പത്തനംതിട്ട ഭാഗത്തേക്കുള്ള റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, തകർന്നുകിടക്കുന്ന ഉൾനാടൻ റോഡുകളിലൂടെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
ഒരു മണിക്കൂറോളം നീണ്ട ഭ്രാന്തമായ യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ അവർ വണ്ടി നിർത്തിയത് വിജനമായ ഒരു നദീതീരത്തായിരുന്നു. കനത്ത മഴയിൽ കല്ലടയാർ (Kallada River) കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി നിർത്തി അവർ റോഡരികിലെ ഒരു പഴയ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.
തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ദിയ തന്റെ ജാക്കറ്റിൽ നിന്നും യഥാർത്ഥ പെൻഡ്രൈവ് പുറത്തെടുത്തു. ഇതാണ് ആൽബിൻ ആ സ്ഫോടനാത്മകമായ ഡാറ്റ. ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ചായക്കപ്പിൽ ഞാൻ ഇട്ടത് വെറുമൊരു വെറും ഡമ്മി ഡ്രൈവ് ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇതിലേക്ക് ലോഗിൻ ചെയ്യാൻ ഒരു പ്രത്യേക ‘ഡിജിറ്റൽ കീ’ (Digital Key) വേണം. അത് അലന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ മാത്രമാണുള്ളത്.
അപ്പോൾ ഇതിലുള്ളത് നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തുറക്കാൻ കഴിയില്ലേ ? ആൽബിൻ നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.
പറ്റും… പക്ഷേ അതിന് നമുക്കൊരു ‘സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് നെറ്റ്‌വർക്ക്’ വേണം. നമ്മുടെ ലാപ്ടോപ്പ് കൊണ്ട് അത് ക്രാക്ക് ചെയ്യാൻ ദിവസങ്ങൾ എടുക്കും. അപ്പോഴേക്കും അവർ നമ്മളെ കണ്ടെത്തും,ദിയ ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു.
ആൽബിൻ തന്റെ വൺപ്ലസ് ഫോൺ ഓൺ ചെയ്തു. എയർപ്ലെയിൻ മോഡ് മാറ്റിയ നിമിഷം തന്നെ ഫോൺ വീണ്ടും നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ അവന്റെ ഫോളോവേഴ്‌സിന്റെ എണ്ണം 1.5 മില്യൺ കടന്നിരിക്കുന്നു. ആളുകൾ അവനെ പിന്തുണച്ചും, അവൻ എവിടെയാണെന്ന് തിരഞ്ഞും ലക്ഷക്കണക്കിന് മെസ്സേജുകൾ അയക്കുന്നുണ്ട്.
അപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു വോയ്‌സ് മെസ്സേജ് വരുന്നത്. അയച്ചിരിക്കുന്നത് ‘Ø’ അക്കൗണ്ട് അല്ല, മറിച്ച് തികച്ചും പുതിയൊരു വേരിഫൈഡ് അക്കൗണ്ടിൽ നിന്നായിരുന്നു. അത് കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്റീവ് ജേർണലിസ്റ്റിന്റേതായിരുന്നു.
ആൽബിൻ, നീയും ദിയയും വലിയൊരു കെണിയിലാണ്. പോലീസ് നിങ്ങളെ എൻകൗണ്ടർ ചെയ്യാൻ പോലും മടിക്കില്ല. ചാനലുകളിൽ നിങ്ങളുടെ വാർത്തകൾ വരാതിരിക്കാൻ മുകളിൽ നിന്ന് വലിയ പ്രഷർ ഉണ്ട്. ഉടനെ എന്നെ ബന്ധപ്പെടുക. എനിക്ക് നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയും.”*
ആൽബിൻ ആ മെസ്സേജ് ദിയയ്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
ഇത് വിശ്വസിക്കാമോ ദിയാ? അതോ ഇതും ആ മാഫിയയുടെ മറ്റൊരു കെണിയാണോ?” ആൽബിൻ ചോദിച്ചു.
ദിയ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. നമുക്ക് മുന്നിൽ വേറെ വഴികളില്ല ആൽബിൻ. ചാനലുകൾക്ക് ഈ ഡാറ്റ കൊടുത്താൽ അവർ അത് പുറത്തുവിടുമെന്ന് ഉറപ്പില്ല. പക്ഷേ, ഈ വാർത്ത സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ ലൈവ് ആയി ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചാൽ… ഈ 1.5 മില്യൺ ഫോളോവേഴ്‌സ് ഉള്ള നിന്റെ അക്കൗണ്ടിലൂടെ നമ്മൾ നേരിട്ട് ലൈവ് വന്ന് തെളിവുകൾ പുറത്തുവിട്ടാൽ ഭരണകൂടത്തിന് പോലും നമ്മളെ തൊടാൻ കഴിയില്ല.
നമ്മൾ നേരിട്ട് ലൈവ് വരുന്നു,ആൽബിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു പുതിയ ദൃഢത നിറഞ്ഞു. റീലുകൾ ഉണ്ടാക്കി വൈറലാകാൻ നടന്നവനാണ് ഞാൻ. ഡിജിറ്റൽ ലോകം എനിക്ക് തന്ന ഈ ജനപിന്തുണ തന്നെയാണ് ഇനി നമ്മുടെ ഒരേയൊരു ആയുധം.
ദിയ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് വീണ്ടും തുറന്നു. കല്ലടയാറ്റിലെ വെള്ളത്തിന്റെ ഗർജ്ജനവും കനത്ത മഴയും ആ പഴയ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിന് ചുറ്റും ഒരു വല്ലാത്ത ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പെൻഡ്രൈവ് ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ഘടിപ്പിച്ചു, വിരലുകൾ കീബോർഡിൽ കാറ്റുപോലെ ചലിച്ചു.
ഞാൻ നിന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അക്കൗണ്ടുമായി എന്റെ സിസ്റ്റം ലിങ്ക് ചെയ്യുകയാണ് ആൽബിൻ, ദിയ സ്ക്രീനിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു. നമ്മൾ ലൈവ് പോകുമ്പോൾ വെറുമൊരു വീഡിയോ മാത്രമല്ല ജനങ്ങൾ കാണുക. അലന്റെ ഡാറ്റയിൽ നിന്നും ഞാൻ ഡീകോഡ് ചെയ്തെടുക്കുന്ന ആ പ്രമുഖരുടെ കള്ളപ്പണ അക്കൗണ്ട് വിവരങ്ങളും രേഖകളും സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു വരും. ആ തെളിവുകൾ തത്സമയം ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ സ്ക്രീൻഷോട്ട് എടുക്കുകയും ഷെയർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അതോടെ അവർക്ക് ഈ വാർത്ത ഒതുക്കിത്തീർക്കാൻ കഴിയില്ല.
എത്ര സമയം വേണം ദിയാ ?
വെറും പത്ത് മിനിറ്റ്. ഈ നെറ്റ്‌വർക്ക് ഒന്ന് സ്റ്റേബിൾ ആകണം.
ആൽബിൻ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലെ റോഡിലൂടെ രണ്ട് വണ്ടികളുടെ ശക്തമായ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചം നീങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ആ വണ്ടികളുടെ എൻജിൻ ശബ്ദം പതുക്കെ തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അത് സാധാരണ വണ്ടികളല്ല… പോലീസിന്റെ ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ വിങ്ങിലെ മഹീന്ദ്ര ബൊലേറോ വണ്ടികളായിരുന്നു.
ദിയാ… അവർ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ലൊക്കേഷൻ എങ്ങനെ ട്രാക്ക് ചെയ്ത് എന്ന് അറിയില്ല, വണ്ടികൾ ഇങ്ങോട്ടാണ് വരുന്നത്.ആൽബിൻ പരിഭ്രാന്തിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.
അലന്റെ സിസ്റ്റത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഡാറ്റ വലിച്ചപ്പോൾ ആ രാഷ്ട്രീയ മാഫിയയുടെ സൈബർ വിങ്ങും എന്റെ ഐപി അഡ്രസ്സ് ലോക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും. ഷീറ്റ്.രണ്ട് മിനിറ്റ്… രണ്ട് മിനിറ്റ് കൂടി തരു ആൽബിൻ.ദിയയുടെ കൈകൾ പരിഭ്രമം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
വണ്ടികൾ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് വന്നു നിർത്തി. അതിൽ നിന്നും പോലീസുകാരല്ല ഇറങ്ങിയത്. സാധാരണ വസ്ത്രം ധരിച്ച, കൈകളിൽ ആയുധങ്ങളേന്തിയ ചില ഗുണ്ടകളായിരുന്നു. അവർക്ക് പിന്നാലെ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നത് തലസ്ഥാനത്തെ ഒരു പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ വലംകൈയായ കോൺട്രാക്ടർ വർഗീസ് ആയിരുന്നു.
അലന്റെ ഫോൺ കോളിൽ കേട്ട ആ സ്ത്രീയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് അവർ അവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ആൽബിൻ… ദിയ… നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ പെൻഡ്രൈവ് തന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് കാറിൽ കയറുന്നതാണ് നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത്, വർഗീസ് ആ വരാന്തയിലേക്ക് പടികൾ കയറിവന്നുകൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
അയാളുടെ ആളുകൾ ആ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിന് ചുറ്റും വലയം തീർത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആൽബിൻ… റെഡിയായി.ദിയ പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിൽ പച്ച വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു. [LIVE – STREAMING STARTING NOW]
ആൽബിൻ തന്റെ ഫോൺ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് പിടിച്ചു. അവന്റെ വിരൽ ‘LIVE’ ബട്ടണിൽ അമർന്നു.
ഒരു സെക്കൻഡ്… രണ്ട് സെക്കൻഡ്… ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ ഫോണുകളിലേക്ക് ഒരേസമയം നോട്ടിഫിക്കേഷൻ പാഞ്ഞുപോയി : @alby_vlogs_ is LIVE now.
സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ ലൈവ് വ്യൂവേഴ്‌സിന്റെ എണ്ണം പതിനായിരവും അമ്പതിനായിരവും കടന്ന് ഒരു ലക്ഷത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു. കോൺട്രാക്ടർ വർഗീസും അവന്റെ ആളുകളും ആൽബിന് നേരെ ആഞ്ഞു ചുവടുവെച്ചതും, ആൽബിൻ ക്യാമറയ്ക്ക് നേരെ നോക്കി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതും ഒരേ നിമിഷത്തിലായിരുന്നു:
കേരളത്തിലെ പ്രേക്ഷകരെ… എന്നെയും എന്റെ സുഹൃത്ത് ദിയയെയും ഇപ്പോൾ കല്ലടയാറിന്റെ തീരത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തുവെച്ച് കുറച്ചുപേർ അപായപ്പെടുത്താൻ നോക്കുകയാണ്. ഞങ്ങൾ മരിച്ചാൽ അതിന് ഉത്തരവാദികൾ ഇതാ ഇപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഇവരും, ഇവരുടെ പിന്നിലുള്ള ഭരണകർത്താക്കളുമാണ്! ദിയാ… തെളിവുകൾ പ്ലേ ചെയ്യൂ.
വർഗീസ് ഞെട്ടലോടെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നുപോയി. അവന്റെ ഗുണ്ടകൾ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരാൻ ഭയന്ന് മുഖം മറച്ചു. കാരണം, അപ്പോഴേക്കും ആൽബിന്റെ ലൈവ് സ്ക്രീനിന്റെ പകുതിയിൽ കേരളത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കാൻ പോകുന്ന ആ പ്രമുഖരുടെ കള്ളപ്പണ ഇടപാടുകളുടെ ബാങ്ക് സ്റ്റേറ്റ്‌മെന്റുകൾ ഒന്നൊന്നായി തെളിഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ലൈവ് വ്യൂവേഴ്‌സിന്റെ കൗണ്ട് റോക്കറ്റ് പോലെയാണ് കുതിച്ചുയർന്നത്. 150K… 300K… 500K.
കമന്റ് ബോക്സ് ഭ്രാന്തമായ വേഗതയിൽ താഴേക്ക് പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ജനങ്ങൾ തത്സമയം ആ തെളിവുകളുടെ സ്ക്രീൻഷോട്ടുകൾ എടുത്ത് എക്സിലും ഫേസ്ബുക്കിലും വാട്സാപ്പിലും ഷെയർ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഇന്റർനെറ്റിൽ #SaveAlbyAndDiya എന്ന ഹാഷ്‌ടാഗ് ട്രെൻഡിംഗായി മാറി.
കോൺട്രാക്ടർ വർഗീസിന്റെ മുഖത്തെ ചോരയൊലിപ്പ് മാറി പകരം വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു.
ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ അത് തത്സമയം ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ കാണുമെന്നും തന്റെ രാഷ്ട്രീയ കരിയർ അതോടെ തീരുമെന്നും അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
ഡാ… ആ ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ച് ലൈവ് കട്ട് ചെയ്യെടാ. വർഗീസ് തന്റെ ഗുണ്ടകളോട് അലറി. ക്യാമറയിൽ മുഖം വരാതെ നോക്ക്.
ഇരുമ്പ് വടിയുമായി ഒരു ഗുണ്ട ആൽബിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. അവൻ വടി ഓങ്ങിയ നിമിഷം, ദിയ തന്റെ കൈയിലിരുന്ന വൈഫൈ ജാമർ ഡിവൈസ് അലന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ഒരൊറ്റ കുത്ത് വെച്ചുകൊടുത്തു. പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൾ സിഗ്നൽ ജാം ചെയ്യുകയല്ല ചെയ്തത്, പകരം ഒരു ഡിജിറ്റൽ ഡിസ്ട്രക്റ്റ് കമാൻഡ് (Digital Destruct Command) വഴി ആ ഡാറ്റ മുഴുവൻ ഒരു ക്ലൗഡ് സെർവറിലേക്ക് അപ്‌ലോഡ് ചെയ്ത് ബാക്കപ്പ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
ആൽബിൻ, വശത്തേക്ക് മാറ്.ദിയ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ആൽബിൻ വശത്തേക്ക് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയതും ഗുണ്ടയുടെ ഇരുമ്പ് വടി കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിന്റെ സിമന്റ് തൂണിൽ തട്ടി വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തെറിച്ചുപോയി. ആൽബിൻ തന്റെ കൈയിലിരുന്ന വൺപ്ലസ് ഫോൺ ദിയയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവൾ അത് വായുവിൽ വെച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ലൈവ് സ്ട്രീമിംഗ് തുടർന്നു.
നിങ്ങൾ ഈ ലൈവ് കട്ട് ചെയ്താലും തെളിവുകൾ ഇപ്പോൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ സുരക്ഷിതമാണ് വർഗീസേ. ദിയ ക്യാമറയ്ക്ക് നേരെ നോക്കി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “ഇനി കളി നിങ്ങളുടെ കൈയിലല്ല.
വർഗീസ് ദേഷ്യം സഹിക്കാനാവാതെ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ തോക്ക് പുറത്തെടുത്തു. അയാൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഡാറ്റയേക്കാൾ പ്രധാനം തങ്ങളെ ഈ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നാണംകെടുത്തിയ ഈ രണ്ട് പിള്ളേരെയും തീർക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അയാൾ തോക്ക് ആൽബിന് നേരെ ചൂണ്ടി.
ലൈവും ഇല്ല ഒരു മണ്ണാങ്കട്ടയുമില്ല… നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഈ ആറ്റിൽ ഒഴുക്കിയാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ എനിക്കുള്ളൂ.വർഗീസ് ട്രിഗറിലേക്ക് വിരലമർത്താൻ ആഞ്ഞു.
ഭയം കൊണ്ട് ആൽബിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. ദിയയും അമ്മയെ ഓർത്ത് ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചു. കല്ലടയാറ്റിലെ വെള്ളം ഇരച്ചൊഴുകുന്ന ശബ്ദം മാത്രം ചുറ്റും കേൾക്കാം.
പക്ഷേ, ആ നിമിഷം… ആ വിജനമായ റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു വൻ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ബഹളവും വണ്ടികളുടെ ഹോൺ ശബ്ദങ്ങളും അങ്ങോട്ടേക്ക് ഇരച്ചുകയറി വരാൻ തുടങ്ങി.
ആൽബിന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ലൈവിൽ ലൊക്കേഷൻ മാപ്പ് കണ്ട പത്തനാപുരത്തെയും പത്തനംതിട്ടയിലെയും ലോക്കൽ ഡിവൈഎഫ്ഐ, യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്സ് പ്രവർത്തകരും, നാട്ടുകാരും, ബൈക്ക് റൈഡർമാരും അടങ്ങുന്ന നൂറുകണക്കിന് യുവാക്കൾ തങ്ങളുടെ വണ്ടികളുമായി അങ്ങോട്ടേക്ക്
പാഞ്ഞെത്തുകയായിരുന്നു! ഹെഡ്‌ലൈറ്റുകളുടെ ഒരു വലിയ നിര തന്നെ ആ ഇരുണ്ട തോട്ടത്തെ വെളിച്ചത്തിലാക്കി.
അവിടെ നോക്കടാ! ആളുകൾ വരുന്നുണ്ട്. വർഗീസിന്റെ ഗുണ്ടകൾ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി.
യുവാക്കൾ ബൈക്കുകൾ വർഗീസിന്റെ കാറിന് ചുറ്റും നിർത്തി ആക്സിലറേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. വണ്ടികളുടെ ഘർജ്ജനം ആ കാടിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. ജനക്കൂട്ടം കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വരുന്നത് കണ്ട് വർഗീസ് പതുക്കെ തോക്ക് പോക്കറ്റിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു.
സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ ശക്തി യഥാർത്ഥ ലോകത്തെ ഒരു വലിയ ജനകീയ പ്രതിരോധമായി മാറുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.
നൂറുകണക്കിന് യുവാക്കളുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടം കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയതോടെ കോൺട്രാക്ടർ വർഗീസും അവന്റെ ഗുണ്ടകളും പൂർണ്ണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയി.
തത്സമയം ലൈവ് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നാട്ടിലെ പിള്ളേരാണ് ആദ്യം അവിടെയെത്തിയത്.
ആൽബിൻ ഭായ്, പേടിക്കേണ്ട! ഞങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്.
കൂട്ടത്തിൽ നിന്നൊരു യുവാവ് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ക്യാമറ ലൈറ്റുകളും മൊബൈൽ ഫ്ലാഷുകളും വർഗീസിന്റെയും ഗുണ്ടകളുടെയും മുഖത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ രോഷം കണ്ട വർഗീസ് പതുക്കെ കൈകൾ താഴ്ത്തി, തോക്ക് പോക്കറ്റിൽ തന്നെ ഒളിപ്പിച്ചു.
വണ്ടി എടുക്കടാ… ഇവിടുന്ന് മാറാം,വർഗീസ് പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് ഗുണ്ടകളോട് മന്ത്രിച്ചു. ജനക്കൂട്ടം അവർക്ക് നേരെ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയെങ്കിലും, ആൽബിൻ അവരെ തടഞ്ഞു.
അവന്മാരെ വിട്ടേക്ക്… നമ്മുടെ കയ്യിൽ തെളിവുകളുണ്ട്. അവന്മാരുടെ മുഖം ഇപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.
വർഗീസും സംഘവും ഭയത്തോടെ കാറിലേക്ക് ഓടിക്കയറി, വണ്ടി റിവേഴ്സ് എടുത്ത് കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി.
ജനക്കൂട്ടം ആൽബിനെയും ദിയയെയും വളഞ്ഞുനിന്ന് മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കാനും അഭിനന്ദിക്കാനും തുടങ്ങി. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ലൈവിലെ വ്യൂവേഴ്‌സിന്റെ എണ്ണം അപ്പോഴേക്കും 800K കടന്നിരുന്നു. കേരള ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രതിരോധമായിരുന്നു അത്.
പക്ഷേ, ആ ആഹ്ലാദത്തിനിടയിലും ദിയയുടെ ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിൽ ഒരു പുതിയ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തോടെ മിന്നിമറിഞ്ഞു.
അവൾ പെട്ടെന്ന് ആൽബിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് ജനക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും അല്പം മാറി നിന്നു. ലാപ്ടോപ്പ് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയ ദിയയുടെ മുഖം വീണ്ടും വിളറിവെളുത്തു.
എന്താ പറ്റിയത് ദിയാ ? നമ്മൾ ഡാറ്റ ക്ലൗഡിലേക്ക് ബാക്കപ്പ് ചെയ്തതല്ലേ ? ആൽബിൻ ചോദിച്ചു.
ബാക്കപ്പ് ചെയ്തു ആൽബിൻ… പക്ഷേ നമ്മൾ വിചാരിച്ചതിലും വലിയൊരു കെണിയാണ് അവർ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്, ദിയ ലാപ്ടോപ്പിലെ ഒരു സെക്യൂരിറ്റി അലേർട്ട് അവന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
ആ കള്ളപ്പണ ഡാറ്റയുടെ മെയിൻ സെർവർ ഇരിക്കുന്നത് തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു പ്രമുഖ വിദേശ ബാങ്കിന്റെ ശാഖയിലാണ്. അലൻ ഒരുക്കിയ റാൻസംവെയർ നമ്മൾ ക്രാക്ക് ചെയ്തതോടെ, ആ ബാങ്കിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി സിസ്റ്റം ഒരു ‘ഓട്ടോ-ഡിസ്ട്രക്റ്റ്’ (Auto-Destruct) മോഡിലേക്ക് മാറി.
അതായത്?” ആൽബിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
അതായത്, അടുത്ത 6 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ആ ബാങ്കിന്റെ മെയിൻ സെർവറിലെ വിവരങ്ങൾ ഡിലീറ്റ് ആകും. അത് കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള ഈ പെൻഡ്രൈവ് ഡാറ്റ വെറുമൊരു വ്യാജരേഖ (Fabricated Evidence) ആണെന്ന് അവർ കോടതിയിൽ വാദിക്കും. യഥാർത്ഥ സെർവർ ബാക്കപ്പ് ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ല. നമ്മൾ കള്ളരേഖയുണ്ടാക്കി സർക്കാരിനെ ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്തു എന്ന കുറ്റത്തിന് നമ്മൾ വീണ്ടും പ്രതികളാകും.
ആൽബിൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. മാഫിയ തങ്ങളെ പൂട്ടാൻ അവസാനത്തെ അടവും എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആറ് മണിക്കൂർ.അതിനുള്ളിൽ തിരുവനന്തപുരത്തെ ആ മെയിൻ സെർവർ റൂമിൽ നേരിട്ട് എത്തിയാൽ മാത്രമേ ആ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകൾ ശാശ്വതമായി സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.
അപ്പോഴേക്കും ദൂരെ നിന്നും വീണ്ടും പോലീസിന്റെ സൈറൺ ശബ്ദം കേട്ടുതുടങ്ങി. ഇത്തവണ വരുന്നത് പത്തനാപുരം സ്റ്റേഷനിലെ പോലീസല്ല, മറിച്ച് തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നുള്ള പ്രത്യേക സൈബർ കമാൻഡോ വിഭാഗമാണ്.
നമുക്ക് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകണം ആൽബിൻ. നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ് ആ സെർവർ റൂമിൽ കയറണം. പക്ഷേ, പോലീസ് വണ്ടികൾ വഴിയിലുടനീളം ഉണ്ടാകും,ദിയ പറഞ്ഞു.
ആൽബിൻ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെയും അവരുടെ ബൈക്കുകളെയും നോക്കി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ഐഡിയ തെളിഞ്ഞു. റീലുകളിലൂടെയും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന അവൻ, യഥാർത്ഥ ലോകത്തെ ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ വെച്ച് പോലീസിന്റെ കണ്ണുവെട്ടിക്കാനുള്ള ഒരു വലിയ ‘റോഡ് പ്ലാൻ’ തയ്യാറാക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആൽബിൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കാത്തിരിപ്പ് കേന്ദ്രത്തിന് മുന്നിൽ തടിച്ചുകൂടിയ ആ ജനക്കൂട്ടത്തിന് നേരെ കൈയുയർത്തി. ബൈക്കുകളുടെ എൻജിൻ ശബ്ദങ്ങൾ പതുക്കെ അടങ്ങി. എല്ലാവരും ആൽബിന്റെ വാക്കുകൾക്കായി കാതോർത്തു.
സുഹൃത്തുക്കളെ, സഹോദരന്മാരെ… നിങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ജീവനോടെ നിൽക്കുന്നത്,ആൽബിൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ കളി കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ അഴിമതിക്കാരുടെ കള്ളപ്പണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ തെളിവുകൾ തിരുവനന്തപുരത്തെ ബാങ്ക് സെർവറിലാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അടുത്ത അഞ്ച് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അത് അവർ നശിപ്പിക്കും. അത് തടയാൻ ഞങ്ങൾ തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തിയേ തീരൂ.
പക്ഷേ പുറത്ത് സൈബർ കമാൻഡോകളും പോലീസും വഴിയിലുടനീളം കാവലണ്ടാകും. എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ സഹായം വേണം.
കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും റൈഡിങ് ജാക്കറ്റ് ധരിച്ച ഒരു യുവാവ് മുന്നോട്ട് വന്നു. നീ കാര്യം പറ ഭായ്, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം ?
ആൽബിൻ ദിയയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ പ്ലാൻ വിവരിച്ചു:
തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകാൻ പ്രധാനമായും രണ്ട് വഴികളാണുള്ളത്. ഒന്ന് കൊട്ടാരക്കര-കിളിമാനൂർ വഴിയുള്ള മെയിൻ സെൻട്രൽ (MC) റോഡ്.
രണ്ടാമത്തേത് അഞ്ചൽ-കുളത്തൂപ്പുഴ വഴി തിരിയുന്ന ഉൾനാടൻ മലയോര പാത. പോലീസ് നമ്മളെ എംസി റോഡിൽ മാത്രമായിരിക്കും പ്രതീക്ഷിക്കുക. നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് ഇതാണ്… നിങ്ങളിൽ പത്തോ ഇരുപതോ ബൈക്കുകൾ ഒരേസമയം ഹെഡ്‌ലൈറ്റുകൾ തെളിച്ച് വലിയ ബഹളത്തോടെ എംസി റോഡ് വഴി തിരുവനന്തപുരം ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുപോകണം.
പോലീസിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ആ വഴി തിരിക്കണം.
അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഏത് വഴി വരും? യുവാവ് ചോദിച്ചു.
ഞങ്ങൾ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ മൂന്നാമതൊരു വഴിയിലൂടെ പോകും. പുനലൂർ വഴി തെങ്കാശി നാഷണൽ ഹൈവേയിൽ കയറി, അവിടുന്ന് പാലോട്-നെടുമങ്ങാട് കാട്ടുപാതകൾ വഴി തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ പിൻവശത്തുകൂടി നഗരത്തിലേക്ക് കയറും. കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞുള്ള പാതയാണത്, അപകടം പിടിച്ചതുമാണ്. അതുകൊണ്ട് അവർ അവിടെ നമ്മളെ കാവൽ നിൽക്കില്ല.
നടക്കും ഭായ്! എംസി റോഡ് ഞങ്ങൾ അങ്ങ് ബ്ലോക്ക് ചെയ്തേക്കാം. ഒരു വണ്ടിയും നിങ്ങളെ പിന്തുടരില്ല. റൈഡർമാർ ആവേശത്തോടെ തങ്ങളുടെ ബൈക്കുകളിലേക്ക് ചാടിക്കയറി.
മിനിറ്റുകൾക്കകം പത്തനാപുരത്തിന്റെ മണ്ണിൽ നിന്നും വലിയൊരു ബൈക്ക് റാലി എംസി റോഡിലേക്ക് കുതിച്ചുപാഞ്ഞു. ദൂരെ നിന്നും സൈറൺ മുഴക്കി വന്ന സൈബർ സെല്ലിന്റെ ബൊലേറോ വണ്ടികൾ ഈ വലിയ ബൈക്ക് കൂട്ടത്തെ കണ്ടതും, ആൽബിനും ദിയയും അതിലുണ്ടെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അവർക്ക് പിന്നാലെ സൈറൺ മുഴക്കി പാഞ്ഞു. ആൽബിന്റെ ‘ഡമ്മി റൂട്ട്’ പ്ലാൻ കൃത്യമായി വർക്ക് ചെയ്തു.
ഈ സമയം, ആൽബിനും ദിയയും ഒട്ടും ബഹളമില്ലാതെ തങ്ങളുടെ കെടിഎം ബൈക്കിൽ പുനലൂർ ഭാഗത്തേക്കുള്ള ഇരുണ്ട കാട്ടുപാതയിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. കനത്ത മഴ മാറി ഇപ്പോൾ കാട്ടിൽ കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് (Fog) വന്ന് മൂടിയിരുന്നു. വായുവിൽ തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി.
ബൈക്ക് ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ദിയ പുറകിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ തിരുവനന്തപുരത്തെ ആ ബാങ്കിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി മാപ്പ് പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു.
ആൽബിൻ, ഒരു വലിയ പ്രശ്നമുണ്ട്, ദിയയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും പരിഭ്രമം കലർന്നു. ആ ബാങ്കിന്റെ പേര് ‘ഗ്ലോബൽ ട്രസ്റ്റ് ഫണ്ട്’ എന്നാണ്. വെറുമൊരു സാധാരണ ബാങ്കല്ല അത്. അതിന്റെ ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസർ (CEO) മറ്റാരുമല്ല… കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ കാണാതായി എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ ആദ്യം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ വീഡിയോ ഇട്ടല്ലോ, ആ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ സ്വന്തം സഹോദരനാണ്.
ആൽബിൻ ഞെട്ടലോടെ വണ്ടിയുടെ ബ്രേക്ക് അമർത്താൻ പോയി. അപ്പോൾ… ആ പെൺകുട്ടിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയതും, ഈ അലൻ എന്ന ഹാക്കറെ വെച്ച് ബാങ്ക് കൊള്ളയടിക്കാൻ നോക്കിയതുമെല്ലാം ഒരൊറ്റ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ് നടന്നത് ?
അതെ ആൽബിൻ! ആ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ കുടുംബം തന്നെയാണ് തങ്ങളുടെ കള്ളപ്പണം വെളുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി സ്വന്തം മകളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി എന്ന രീതിയിൽ ഒരു നാടകം കളിച്ചതും, ആ കുറ്റം നിന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കാൻ നോക്കിയതും.നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പോകുന്നത് സിംഹത്തിന്റെ ഗുഹയിലേക്കാണ്. നേരം വെളുത്ത് ബാങ്ക് തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് നമ്മൾ അവിടെ എത്തിയില്ലെങ്കിൽ, അവർ നമ്മളെ ജീവനോടെ തെളിവില്ലാതെ തീർത്തുകളയും.
സമയം പുലർച്ചെ 05:15 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കിഴക്കൻ മലനിരകൾക്ക് മുകളിൽ നേരിയ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. ബാങ്ക് സെർവർ ഓട്ടോ-ഡിസ്ട്രക്റ്റ് ആകാൻ ഇനി വെറും 3 മണിക്കൂർ മാത്രം.
നെടുമങ്ങാട് മലയോര പാതകൾ പിന്നിട്ട് തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്ക് വണ്ടി പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ സമയം രാവിലെ ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നഗരം പതുക്കെ ഉണരുകയാണ്. തലസ്ഥാനത്തെ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നേർത്ത മഞ്ഞ് വകഞ്ഞുമാറ്റി ദിയ ബൈക്ക് പായിച്ചു.
ഇനി വെറും രണ്ട് മണിക്കൂർ മുപ്പത് മിനിറ്റ് മാത്രം,ദിയ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. ബാങ്ക് ജീവനക്കാർ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് സെർവർ റൂമിൽ കയറണം. അല്ലെങ്കിൽ അറ്റൻഡൻസ് ബയോമെട്രിക് സിസ്റ്റം ഓൺ ആകും. അതോടെ പുറത്തുനിന്നുള്ള ആർക്കും ലോഗിൻ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.
വെള്ളയമ്പലത്തുള്ള ആഡംബര റസിഡൻഷ്യൽ ഏരിയയിലാണ് ‘ഗ്ലോബൽ ട്രസ്റ്റ് ഫണ്ട്’ ബാങ്കിന്റെ റീജിയണൽ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്‌സ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഒരു വലിയ കോട്ടപോലെ മതിൽ കെട്ടി സംരക്ഷിച്ച മൂന്ന് നില കെട്ടിടം. കറുത്ത ഗ്ലാസുകൾ പതിപ്പിച്ച ആധുനിക നിർമ്മിതി.
ബാങ്കിന് നൂറ് മീറ്റർ അകലെ ഒരു തട്ടുകടയുടെ വശത്ത് അവർ വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി.
ആൽബിൻ, അവിടെ നോക്കൂ, ദിയ വിരൽ ചൂണ്ടി.
ബാങ്കിന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിന് മുന്നിൽ രണ്ട് പോലീസ് ജീപ്പുകൾ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ സൈബർ ക്രൈം വിങ്ങിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ബാങ്കിന് ചുറ്റും കാവൽ നിൽക്കുകയാണ്. ആൽബിന്റെയും ദിയയുടെയും ചിത്രങ്ങൾ ഇതിനോടകം തന്നെ കൺട്രോൾ റൂമിൽ നിന്ന് എല്ലാ ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്കും അയച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രധാന വാതിൽ വഴി കയറാൻ നോക്കിയാൽ അപ്പോൾത്തന്നെ പൊക്കും. നമുക്ക് വേറെ വഴി നോക്കണം, ആൽബിൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് ബാങ്കിന്റെ പിൻവശത്തുള്ള സർവീസ് റോഡിലൂടെ ഒരു നീല വാൻ വന്ന് നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടത്. അതിൽ നിന്നും നീല യൂണിഫോം ധരിച്ച രണ്ട് ജീവനക്കാർ വലിയ പ്ലാസ്റ്റിക് ബോക്സുകളുമായി പുറത്തിറങ്ങി. വാനിന്റെ പുറത്ത് ‘കോർപ്പറേറ്റ് കാറ്ററിംഗ് സർവീസസ്’ എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ബാങ്ക് ജീവനക്കാർക്കുള്ള പ്രഭാതഭക്ഷണം എത്തിച്ചതായിരുന്നു അവർ.
ആൽബിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. കൊച്ചിയിൽ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി താൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ ജോലി—ഡെലിവറി!
ദിയാ, എന്റെ കരിയർ ഇത്രയും കാലം എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് ഒരൊറ്റ കാര്യമാണ്… ഒരു ഡെലിവറി ബോയിയെ സെക്യൂരിറ്റിക്കാർ ഒരിക്കലും സംശയത്തോടെ നോക്കില്ല. അവർക്ക് എപ്പോഴും ഒരു ‘ഫ്രീ പാസ്’ ഉണ്ട്,ആൽബിൻ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിലിരുന്ന തന്റെ പഴയ സ്വിഗ്ഗി/സൊമാറ്റോ മോഡലിലുള്ള കറുത്ത ഡെലിവറി ബാഗ് കയ്യിലെടുത്തു. ലക്കി ആയി ആ ബാഗ് അവൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോഴും വണ്ടിയിൽ നിന്ന് മാറ്റിയിരുന്നില്ല.
നീ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് ആൽബിൻ?ദിയ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ആ കാറ്ററിംഗ് ബാഗുമായി പിൻവാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറും. നീ എന്റെ കൂടെ വരണം. പക്ഷേ നിന്റെ ഐഡി കാർഡും ലാപ്ടോപ്പും ഈ ബാഗിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിക്കാം. നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ബാങ്കിന്റെ ജീവനക്കാരാണെന്ന മട്ടിൽ തികച്ചും സാധാരണക്കാരായി അകത്തേക്ക് നടക്കും.
ദിയ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പും പെൻഡ്രൈവും ആ വലിയ ബാഗിനുള്ളിലേക്ക് വെച്ചു. ആൽബിൻ തന്റെ നനഞ്ഞ ജാക്കറ്റ് മാറ്റി, ബാഗ് തോളിലിട്ടു. ദിയ അവളുടെ മുടി പതുക്കെ കെട്ടിവെച്ച്, കണ്ണട ധരിച്ച് ഒരു ഐടി അസിസ്റ്റന്റിന്റെ ലുക്കിലേക്ക് മാറി.
അവർ പതുക്കെ ബാങ്കിന്റെ പിൻവശത്തുള്ള അടുക്കള വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറ്ററിംഗ് ജീവനക്കാർ ട്രേകളുമായി അകത്തേക്ക് പോകുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. വശത്തുണ്ടായിരുന്ന സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് അവരെ നോക്കി.
ആരാണ്? മെയിൻ ഗേറ്റിലൂടെയല്ലേ വരേണ്ടത്? ഗാർഡ് തടഞ്ഞു.
അല്ല സാർ, മുകളിലത്തെ ഫ്ലോറിലെ ഐടി സെക്ഷനിലേക്ക് ഉള്ള സ്പെഷ്യൽ ഓർഡർ ആണ്. സർവർ റൂമിന്റെ മെയിന്റനൻസിന് വന്ന സാറുന്മാർക്ക് ചായയും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു അർജന്റ് ആയി വിളിച്ചിരുന്നു. ലേറ്റ് ആയാൽ അവർക്ക് വഴക്ക് കിട്ടും,ആൽബിൻ തികച്ചും പ്രൊഫഷണൽ ആയ ശൈലിയിൽ ഒട്ടും പതറാതെ കള്ളം പറഞ്ഞു. കൊച്ചിയിലെ വലിയ ഓഫീസുകളിൽ കയറിയിറങ്ങിയ പരിചയം അവനെ തുണച്ചു.
ഗാർഡ് ദിയയെ ഒന്നു നോക്കി. അവൾ കൈയിലിരുന്ന ഒരു വ്യാജ വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് കാണിച്ചു. ഗാർഡ് കൂടുതൽ ചോദിക്കാതെ വിരൽ ചൂണ്ടി. ശരി, വേഗം പൊക്കോ. മൂന്നാം നിലയിലാണ് സെർവർ റൂം. ലിഫ്റ്റ് ഉപയോഗിക്കണ്ട, സൈഡ് ഗോവണി വഴി പൊയ്ക്കോ.
അവർ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ സിമന്റ് ഗോവണിപ്പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് ഓടി. മൂന്നാം നിലയിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടുത്തെ എയർകണ്ടീഷണറുകളുടെ വലിയ ഹമ്മിംഗ് ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കോറിഡോറിന്റെ അറ്റത്ത് ചുവന്ന ഡിജിറ്റൽ ഡിസ്‌പ്ലേയുള്ള ആ കനത്ത ഇരുമ്പ് വാതിൽ അവർ കണ്ടു: SERVER ROOM – RESTRICTED AREA.
വാതിലിന്റെ ഹാൻഡിലിൽ തൊട്ടതും അത് ലോക്ക് ആയിരുന്നു. അതിന് മുകളിൽ ഒരു ഡിജിറ്റൽ കീപാഡും തംബ്സ്കാനറും (Thumb scanner) ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദിയാ… ഇത് ലോക്ക് ആണ്. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും? ആൽബിൻ ചോദിച്ചു.
സെർവർ ഓട്ടോ-ഡിസ്ട്രക്റ്റ് ആകാൻ ഇനി വെറും 1 മണിക്കൂർ 45 മിനിറ്റ് മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കെ, ആ കനത്ത ഇരുമ്പ് വാതിലിന് മുന്നിൽ അവർ രണ്ടുപേരും തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു നിന്നു.
ദിയ ഒട്ടും പതറാതെ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ ഡിവൈസ് പുറത്തെടുത്തു. അതൊരു ‘ഫ്ലിപ്പർ സീറോ’ (Flipper Zero) ആയിരുന്നു—ഡിജിറ്റൽ സിഗ്നലുകളും ആർഎഫ്ഐഡി (RFID) കാർഡുകളും ക്ലോൺ ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഹാക്കിംഗ് ഗാഡ്‌ജെറ്റ്.
ബാങ്ക് തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് സെർവർ റൂമിൽ മെയിന്റനൻസ് ജീവനക്കാർ വരാറുണ്ട് ആൽബിൻ, ദിയ കീപാഡിന് വശത്തുള്ള റീഡറിലേക്ക് ആ ഡിവൈസ് അടുപ്പിച്ചു. അവർ കാർഡ് സ്കാൻ ചെയ്യുമ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ആ റേഡിയോ ഫ്രീക്വൻസി സിഗ്നൽ ഇതിന് വലിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റും. ജസ്റ്റ് വൺ സെക്കൻഡ്…
സ്ക്രീനിൽ കോഡുകൾ മിന്നിമറിഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് ആ കനത്ത ഇരുമ്പ് വാതിലിൽ നിന്നും ഒരു ‘ക്ലിക്ക്’ ശബ്ദം കേട്ടു. ഡിജിറ്റൽ ഡിസ്‌പ്ലേ പച്ചയായി മാറി : [ACCESS GRANTED]
അവർ വേഗം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു. പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി, എയർകണ്ടീഷണറുകളുടെ കഠിനമായ തണുപ്പും വലിയ മെയിൻഫ്രെയിം കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ നീല വെളിച്ചവും നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ മുറിയായിരുന്നു അത്. നൂറുകണക്കിന് കേബിളുകൾ തറയിലൂടെയും ചുവരുകളിലൂടെയും പാഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
ദേ അവിടെ.ആൽബിൻ കോർണറിലിരുന്ന മെയിൻ സെർവർ റാക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അതിലെ ചുവന്ന ലൈറ്റുകൾ അതിവേഗം ബ്ലിങ്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമായിരുന്നു—ഡാറ്റ സ്വയം നശിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു! [DELETION: 78% COMPLETED]
ദിയ ഓടിച്ചെന്ന് തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് സെർവറിന്റെ മെയിൻ യുഎസ്ബി പോർട്ടിലേക്ക് കേബിൾ വഴി ബന്ധിപ്പിച്ചു. പെൻഡ്രൈവ് അതിലേക്ക് കുത്തി. ആൽബിൻ, പ്രോസസ്സ് തടയാൻ ഞാൻ ഒരു ‘കൗണ്ടർ കോഡ്’ (Counter Code) റൺ ചെയ്യുകയാണ്. പക്ഷേ സെർവർ ഫയർവാൾ എന്നെ തടയുന്നുണ്ട്.
അവളുടെ വിരലുകൾ കീബോർഡിൽ തീയുണ്ടകൾ പോലെ പാഞ്ഞു. സെർവർ റൂമിലെ തണുപ്പിലും അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന്, സെർവർ റൂമിലെ ചുവന്ന അലാറം ലൈറ്റ് കത്താൻ തുടങ്ങി. ഒരു വലിയ സൈറൺ ശബ്ദം ആ നിലയിലാകെ മുഴങ്ങി! [SECURITY BREACH IN SERVER ROOM] എന്ന അനൗൺസ്‌മെന്റ് സിസ്റ്റത്തിൽ നിന്നും വരാൻ തുടങ്ങി.
ഷിറ്റ്! ബാങ്കിന്റെ മെയിൻ കൺട്രോൾ റൂമിൽ സിഗ്നൽ പോയി. താഴെ നിൽക്കുന്ന പോലീസുകാർ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരും! ദിയ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ദിയാ… നീ ബാക്കപ്പ് നിർത്തിക്കരുത്. ബാക്കി ഞാൻ നോക്കാം,ആൽബിൻ സെർവർ റൂമിന്റെ വാതിലിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലൂടെ ബൂട്ട്സിന്റെ ശബ്ദവും പോലീസുകാരുടെ ബഹളവും കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവർ ലിഫ്റ്റിലും ഗോവണിയിലൂടെയും മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുകയാണ്.
ആൽബിൻ ഹാളിലിരുന്ന വലിയൊരു ഇരുമ്പ് ഫയൽ കാബിനറ്റ് തള്ളി നീക്കി സെർവർ റൂമിന്റെ വാതിലിന് കുറുകെ വെച്ചു. അതിന്റെ മുകളിലേക്ക് രണ്ട് കനത്ത കസേരകളും എടുത്തുവെച്ചു. പുറത്തുനിന്ന് വാതിൽ തള്ളിത്തുറക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ അവൻ ഒരു വലിയ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു.
വാതിലിന് മറുപുറത്ത് പോലീസുകാർ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ വാതിലിൽ ശക്തമായി ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങി. അകത്ത് ആരാണ് ? വാതിൽ തുറക്കൂ! പോലീസ് ആണ്! ഇൻസ്പെക്ടറുടെ ശബ്ദം പുറത്തുനിന്ന് കേട്ടു.
ദിയാ… എത്ര സമയമെടുക്കും ?
ആൽബിൻ തന്റെ ശരീരം വാതിലിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് ചോദിച്ചു. പുറത്തുനിന്നുള്ള ഓരോ ചവിട്ടിലും വാതിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ട്വന്റി പേഴ്സെന്റ് കൂടി ആൽബിൻ… ദയവായി ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കൂടി തടഞ്ഞു നിർത്തൂ.ദിയ സ്ക്രീനിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു. 85%… 90%…
പെട്ടെന്ന് പുറത്തുനിന്നുള്ള ചവിട്ടുകൾ നിന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ഇൻസ്പെക്ടർ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു : വാതിൽ തകർക്കാൻ ഹൈഡ്രോളിക് കട്ടർ കൊണ്ടുവരൂ! അകത്തുള്ളവരെ ജീവനോടെ വിടരുത്.
ആൽബിൻ ഞെട്ടലോടെ ദിയയെ നോക്കി. തോക്കുകളുമായി നിൽക്കുന്ന സൈബർ കമാൻഡോകൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് ഈ വാതിൽ തകർന്ന് വീഴാൻ ഇനി സെക്കൻഡുകൾ മാത്രമാണ് ബാക്കി.
വാതിലിന്റെ ഇടുങ്ങിയ വിടവിലൂടെ നീല വെളിച്ചം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഹൈഡ്രോളിക് കട്ടറിന്റെ മൂർച്ചയേറിയ അഗ്രം ഉള്ളിലേക്ക് നീണ്ടു വന്നു. കനത്ത ഇരുമ്പ് വാതിൽ ലോഹങ്ങൾ ഉരസുന്ന ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ കീറിമുറിയാൻ തുടങ്ങി.
ആൽബിൻ… കഴിഞ്ഞു.100% ബാക്കപ്പ് പൂർത്തിയായി! ദിയ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അവൾ പെട്ടെന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്നും പെൻഡ്രൈവ് ഊരിയെടുത്ത് തന്റെ ജീൻസിന്റെ രഹസ്യ പോക്കറ്റിലേക്ക് മാറ്റി.
പക്ഷേ ദിയാ, വാതിൽ ഇപ്പോൾ തകരും. പുറത്തിറങ്ങിയാൽ അവന്മാർ നമ്മളെ വെടിവെച്ചിടും. ചാനലുകാരും നാട്ടുകാരും ആരും ഇവിടെയില്ല.ആൽബിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അതിന്റെ പരമാവധിയിലായിരുന്നു.
അതിന് ഞാൻ അവരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട് ആൽബിൻ,ദിയ ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരിയോടെ തന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീൻ അവന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
സെർവർ ഡാറ്റ 100% ആയ നിമിഷം തന്നെ, ഞാൻ ഈ അഴിമതിയുടെ മുഴുവൻ രേഖകളും കള്ളപ്പണ നിക്ഷേപകരുടെ ലിസ്റ്റും ഇന്ത്യയിലെ മുൻനിര വാർത്താ ഏജൻസികൾക്കും, ഒപ്പം കേന്ദ്ര അന്വേഷണ ഏജൻസിയായ CBI (Central Bureau of Investigation) യുടെ ഒഫീഷ്യൽ പോർട്ടലിലേക്കും ഇമെയിൽ വഴി അയച്ചു കഴിഞ്ഞു! ജസ്റ്റ് വൺ ക്ലിക്ക്… അത് സെന്റായി.
പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ സ്ഫോടന ശബ്ദത്തോടെ സെർവർ റൂമിന്റെ വാതിൽ പൂർണ്ണമായും തകർന്നു വീണു. ഫയൽ കാബിനറ്റും കസേരകളും തറയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ തോക്കുകളേന്തിയ നാല് സൈബർ കമാൻഡോകളും അവരുടെ പിന്നാലെ ക്രൂരമായ ഭാവത്തോടെ ഇൻസ്പെക്ടറും അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
കൈകൾ മുകളിലേക്ക് പൊക്കൂ. ഇൻസ്പെക്ടർ ആൽബിന് നേരെ തോക്ക് ചൂണ്ടി. നിങ്ങളുടെ കളി കഴിഞ്ഞു. ആ പെൻഡ്രൈവും ലാപ്ടോപ്പും ഇങ്ങോട്ട് തന്നിട്ട് നടക്ക്.
ആൽബിൻ പതുക്കെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയായിരുന്നു.
പെൻഡ്രൈവ് തരാം ഇൻസ്പെക്ടർ… പക്ഷേ അത് വാങ്ങാൻ നിങ്ങൾക്ക് അധികാരമുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല, ആൽബിൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
എന്താടാ പറഞ്ഞത്? ഇൻസ്പെക്ടർ ദേഷ്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു.
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും ബാങ്ക് കെട്ടിടത്തിന് താഴെ നിന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായി നിരവധി വണ്ടികൾ വന്ന് നിൽക്കുന്ന വലിയ ശബ്ദവും സൈറണുകളും മുഴങ്ങി. ഇത്തവണ കേട്ട സൈറൺ ശബ്ദം കേരള പോലീസിന്റെതായിരുന്നില്ല.
സെർവർ റൂമിന്റെ തകർന്ന വാതിലിലൂടെ വെളുത്ത സഫാരി സ്യൂട്ട് ധരിച്ച, ഐഡി കാർഡുകൾ കഴുത്തിലിട്ട ഒരുകൂട്ടം ഉദ്യോഗസ്ഥർ അകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു.
അവർക്ക് പിന്നാലെ കേന്ദ്ര സുരക്ഷാ സേനയുടെ (CRPF) സായുധരായ ഭടന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“സ്റ്റോപ്പ് ഇറ്റ് ഇൻസ്പെക്ടർ!” മുന്നിൽ നിന്ന മുതിർന്ന സിബിഐ ഓഫീസർ കമാൻഡ് ചെയ്തു. ഈ ബാങ്കും ഇതിലെ സെർവറും ഇപ്പോൾ കേന്ദ്ര അന്വേഷണ ഏജൻസിയുടെ പൂർണ്ണമായ കസ്റ്റഡിയിലാണ്. ഈ കുട്ടികൾ അയച്ച ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കള്ളപ്പണ ശൃംഖലയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണം ഞങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. ഇനി ഈ കേസിൽ ഇടപെടാൻ ലോക്കൽ പോലീസിന് അവകാശമില്ല!
ഇൻസ്പെക്ടറുടെ കൈയിലെ തോക്ക് പതുക്കെ താഴേക്ക് പോയി. അയാളുടെ മുഖം വിളറിവെളുത്തു. തങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ വമ്പന്മാരുടെ അധികാരം കേന്ദ്ര ഏജൻസിക്ക് മുന്നിൽ തകർന്നടിയുന്നത് അയാൾക്ക് നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്നു.
സിബിഐ ഓഫീസർ ആൽബിന്റെയും ദിയയുടെയും അടുക്കലേക്ക് വന്നു. വെൽ ഡൺ കുട്ടികളേ… നിങ്ങളുടെ ധീരതയും ബുദ്ധിയുമാണ് ഈ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയൊരു സാമ്പത്തിക കൊള്ള പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത്. നിങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണ്.
മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം…
കൊച്ചി നഗരത്തിലെ പഴയ ഒരു കഫേയിൽ ആൽബിനും ദിയയും ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് നേരിയ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്.
ആൽബിന്റെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അക്കൗണ്ട് ഇപ്പോൾ 3 മില്യൺ ഫോളോവേഴ്‌സുമായി തിളങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്. വമ്പൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അറസ്റ്റും മാഫിയയുടെ തകർച്ചയും വലിയ വാർത്തയായിക്കഴിഞ്ഞു. ആൽബിൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു വ്ലോഗർ അല്ല, സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ജനനന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ച ഒരു റിയൽ ഹീറോയാണ്.
അപ്പോൾ… അടുത്ത വീഡിയോ എപ്പോഴാണ് ആൽബിൻ ഭായ് റിലീസ് ചെയ്യുന്നത്? ദിയ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തുപിടിച്ച് ചോദിച്ചു.
ആൽബിൻ തന്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു, ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് ദിയയ്ക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ തനത് ചിരി തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു.
ഹലോ ഗയ്‌സ്… അപ്പോൾ നമ്മൾ വീണ്ടും വന്നിരിക്കുകയാണ്. ഇത്തവണ ഒരു റീലോ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകൽ കഥയോ അല്ല… യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ സിസ്റ്റത്തെ എങ്ങനെ ഹാക്ക് ചെയ്യാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അടുത്ത വ്ലോഗ്! സ്റ്റേ ട്യൂൺഡ്!
ക്യാമറയുടെ ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ ആ ചെറിയ വലിയ മനുഷ്യരുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ കഥ അവിടെ പൂർണ്ണമാകുകയായിരുന്നു.
